ثانيا اگر صحيح هم مى‌بود حمل بر مقتضى مى‌شد يعنى طبع فلان يا خصوصيت روح او مقتضى فلان خلق است مگر تربيت شود و اصلاح گردد، هيچ گاه يك مطلب از يك دليل اثبات نمى‌شود. بايد همه دلايل و همه جوانب يك قضيه را در پناه همه دلايل آن مورد بررسى قرار داد و همين است معناى تخصص.

به هرحال تفصيل اين موضوع در جزء دوم صراط الحق و كتاب روش جديد اخلاق اسلامى اين جانب مذكور است و بحث جالبى هم است.

معناى جمله اخير اين است كه مى‌شود كوه از جاى خود دور شود ولى انسان از اخلاق خود دور نمى‌شود، اگر مدتى دور شود دوباره به آن برمى‌گردد. اصل مطلب همان بود كه گفتم.

سؤال ١٨٧-

احترسوا من الناس بسوء الظن‌

را با اينكه از سوء ظن نهى شده چگونه معنا و تفسير مى‌فرمائيد تا مشكل حل گردد. وقتى كه برادرت كارى انجام داد درباره آن توجيه خوبى داشته باش نه بد و ...؟