باطل است و اگر غير غاصب غفله در لباس يا مكان غصبى نماز خوانده و پس از نماز غصب آنرا فهميده نماز او صحيح است، به هرحالت وبه بعدى و رد حق مردم ربطى به بطلان و يا صحت نمازهاى گذشته او ندارد. در مورد جزء اخير سؤال شما بايد گفت كه حقوق مردم مانند توهين و غيبت و افتراء موجب بطلان نماز و اعمال ديگر نمى‌شود.

به هرحال به نظر من بطلان نماز در لباس غصبى كه مسلما حرام است، مبنى بر احتياط است.

سؤال ٢٤- از كسى مقدارى پول بطور قرض الحسنه گرفتم. مثلا در سفر بوديم اما در همين سفر وفات كردم و ناپديد شدم و دفترچه يادداشتم كه با من بود نيز با من گم شد و كسى از بدهكارى من جز صاحب پول خبر ندارد و كسى نمى‌پردازد چه حكمى دارد؟ آيا من مشغول الذمه هستم؟

جواب: اگر در اداى دين كوتاهى نشده باشد، مديون روز قيامت مجازاتى ندارد و ورثه هم مسؤل نيستند، چون دائن بر اثبات دين خود بر ذمه ميت دليلى به حسب ظاهر ندارد.

سؤال ٢٥- كسى كه نماز ظهر و عصرش را طبق گفته توضيح المسايل بطور خفيه خوانده اما طورى خفيه كه كاملا به دلش خوانده جوهر كلام مفهوم نبوده چه صورت دارد؟ اكثرا همين‌طور مى‌خوانند.