غافلان نيمروز و قصه نادانى و زورگويى - صاحب زمانى، عبدالرحيم - الصفحة ٥٤ - ١٢ - كتاب نهج البلاغه
همديگر را داشته باشند چنانچه خود صحابه آراى همديگر را تحمل ميكردند اگر وقتى در حق يكديگر بدگويى مى كردند وقتى ديگر با هم مىنشستند و در امور كلى اسلامى يكى از ديگرى مشوره مىخواست و با همديگر تشريك مساعى داشتند.
وظيفه ما در عصر حاضر اينست كه به مقدسات همديگر در بين مردم بىاحترامى نكنيم مطالب زننده را در لابلاى همان كتابهاى قديم بگذاريم و در مشتركات اسلامى و ترويج عقايد و اخلاق و فقه همكارى نماييم و با هم برادروار زندگانى كنيم، هيچيك از طرفين نبايد ديگرى را صددر صد ظالم و خود را برئ الذمه فرض كند اعمال سلف را براى خداوند دادگر بگذاريم ولى ما امروز بعنوان برادران مومن و مسلمان با هم همكارى كنيم و در موارد مختلف فيه اولا تظاهريكه موجب انزجار طرف ديگر مىشود صورت ندهيم ثانيا مخالفين خود را در قرن پانزدهم هجرى معذور بداريم كه مسلما معذور هستند.