استفتاآت - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢٧٨ - س ٤٨٢
س ٤٧٩
- توضيحى براى مسأله ١٤٩٠ در باب مكروهات نماز جماعت بدهيد اينطور استنباط مىشود كه مواقعى كه ما مسافر هستيم حتى جائى كه نماز جماعت برپا باشد بايد نمازمان را خود بخوانيم و مكروه است كه نمازمان را به جماعت بخوانيم.
ج
- منظور از كراهت در اينجا اين است كه ثواب اين نماز از جماعتهاى ديگر كمتر است، پس لازم نيست نماز فرادى خوانده شود بلكه اين نماز جماعت از نماز فرادى ثوابش بيشتر است.
س ٤٨٠
- لطفا درباره مكروه بودن اقتداى شخص غير مسافر به مسافر، توضيح دهيد، با توجه به مسأله ١٤٩٠ توضيح المسائل: «مسافرى كه نماز ظهر و عشا را دو ركعت مىخواند مكروه است در اين نمازها به كسى كه مسافر نيست اقتدا كند و كسى كه مسافر نيست مكروه است در اين نمازها به مسافر اقتدا نمايد».
ج
- اقتداى مسافر به حاضر و بالعكس مانع ندارد و صحيح است و كراهت در اين مسأله به معناى كمى ثواب است.
س ٤٨١
- در مواردى كه دستور فرمودهايد در نماز جماعت اهل تسنّن شركت كنيم آيا اين نماز از نظر نيت و غيره مثل نماز جماعت شيعه است؟
ج
- به هر نحو آنها عمل مىكنند انجام دهند.
س ٤٨٢
- طبق رساله امام يكى از شرايط امام جماعت، شيعه بودن است؛