توبه
(١)
سخن ناشر
١ ص
(٢)
فرصت و زمان توبه
٢ ص
(٣)
خسارت اول گناه، پوشاندن لباس ذلّت
٤ ص
(٤)
خسارت دوم گناه، دورى از قرب حق
٦ ص
(٥)
خسارت سوم گناه، مرگ قلب
٧ ص
(٦)
يك نمونه از گناه باطن
١١ ص
(٧)
گناه حرامخوارى
١٧ ص
(٨)
گلايه نكردن از بلا
٢١ ص
(٩)
معاشرت با اهل فساد، از نقاط بسيار خطرناك
گناه
٢٢ ص
(١٠)
مصعب بن عمير و گسستن رابطه خويشاوندى
٢٥ ص
توبه - حسین انصاریان - الصفحة ١٥ - يك نمونه از گناه باطن
نمىكند. مجرى حكم ستمگر، عين خود ستمگر عذاب دارد.
صفوان گفت كه من خودم هم نمىروم و نرفتم و كارگرهايم را فرستادم. امام (ع) فرمودند: در نيتت هست كه هارون و اقوامش از مكه برگردند و كرايه شترهايت را بدهند؟ عرض كرد: بله. حضرت فرمود: از زمان حركت آنها تا برگشتشان به مكه، همين كه مىخواهى آنان بمانند، از آنها خواهى بود، و هر كس از آنها باشد، در قيامت، با آنها در جهنم خواهد بود.[١] اين گناه است كه كسى سرپا بودن ظالم را بخواهد. همين كه بخواهد آمريكا سرپا باشد؛ بخواهد اسرائيل سرپا باشد؛ بخواهد يك وكيل ظالم، يك استاندار ظالم، يك فرماندار ظالم، يك ادارى ظالم، يك حاكم ظالم، يك رئيس ظالم، سرپا باشد، اين گناه است.
ممكن است براى شنونده اين ماجرا اين پرسش پيش آيد كه آيا موسى بن جعفر ٧ خيلى تند
[١] ١. وسائلالشيعه، ج ١٢، ص ١٢٢.