يك كارى كه خداوند متعال براى نزديك كردن حقايق به ذهن مخاطبش در قرآن كرد، مثل زدن است. در همه زمينه‌ها، زمينه‌هاى علمى، طبيعى، فلسفى، عرفانى، انسانى و اخلاقى، خداوند مثل زده است، همه. اين مثل‌ها در قرآن مجيد هست: (وَ تِلْكَ الْأَمْثالُ نَضْرِبُها لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُونَ)[١]: ما اين مثل‌ها را براى شناخت شما مى‌زنيم تا شما را به حقيقت نزديك كنيم و شما راحت‌تر با مَثَل به عمق حقيقت برسيد.

ببينيد اين آيه چه مى‌گويد: (وَ الْبَلَدُ الطَّيِّبُ ...).[٢] نمى‌گويد: (وَ الْبَلَدُ). سرزمين خالى را نمى‌گويد؛ بلكه سرزمين را مقيّد به كلمه طيّب مى‌كند. حالا شما همين لغت طيّب را با مشتقاتش در قرآن‌

[١] ١. حشر: ٢١.

[٢] ٢. اعراف: ٥٨.