نگاهی به مقام حضرت فاطمه - حسین انصاریان - الصفحة ١٦ - فاطمه (س) بلد طيّبه است

تقابل دارند؛ نه صفت ابليس در خدا هست و نه صفت خدا در ابليس.

(وَ الْبَلَدُ الطَّيِّبُ): زمين پاك، (يَخْرُجُ نَباتُهُ بِإِذْنِ رَبِّهِ)[١]، خيلى آيه عجيبى است. (طيّب)، (اذن‌رب)، (نبات)؛ يعنى تا دست خدا در بلد طيّب در كار نباشد، بلد طيّب آثارى را ظهور نمى‌دهد.

دست خدا وقتى در بلد طيّب بيايد، چه دستى است؟ دست قدرت، دست علم، دست رحمت، دست كرامت، دست احسان، دست فضل. اين‌ها دست خداست.

(وَ الْبَلَدُ الطَّيِّبُ يَخْرُجُ نَباتُهُ بِإِذْنِ رَبِّهِ.)[٢] درباره آيه باز دقت بفرماييد. (بلد) با قيد (طيّب)، با قيد (اذن رب) و (خروج و سر در آوردن آثار اين بلد طيّب) است، ولى با دست اندركار بودن دست خدا كه همان دست صفات خداست.

[١] ١. اعراف: ٥٨.

[٢] ٢. اعراف: ٥٨.