پيغمبر (ص) فرمود: «اشْتَاقَتِ الْجَنَّهُ إِلَى اَرْبَعٍ مِنَ النّسَاءِ: مَرْيَمَ بِنْتِ عِمْرَانَ، وَ آسِيَهِ بِنْتَ مُزَاحِمِ، زَوْجَهِ فِرْعَوْنَ، وَ هِىَ زَوْجَهُ النَّبِىِّ صلى الله عليه و آله فِى الْجَنَّهِ، وَ خَدِيجهِ بنْتِ خُوَيْلِدِ زَوْجَهِ النَّبِىّ صلى الله عليه و آله فِى الدُّنْيَا وَ الْآخِرَهِ، وَ فَاطَمَهِ بِنْتِ مُحَمَّدٍصلى الله عليه و آله»[١]: بهشت، ولع ديدار با اين چهار زن را دارد و مى‌گويد كه اين چهار زن چه وقت در من قرار مى‌گيرند كه من دارم از فراق اين‌ها، مى‌ميرم؛ شوق بهشت به اين چهار زن است: مريم دختر عمران، آسيه دختر مزاحم، زن فرعون در دنيا و زن بهشتى پيامبر (ص) در آخرت، خديجه (س)

[١] ١.. بحارالانوار، ج ٤٣، ص ٥٢.