كارش را بى‌ارزش ندانيد و در برابر زحمتش، به او پول بدهيد. پسرانش پول كه دادند، او نگاهى به پول كرد و با خواندن اين آيه قرآن: «وَ اللَّهُ يُضَاعِفُ لِمَن يَشَاءُ»[١]، به پسرانش فهماند كه پولى كه داده‌اند، كم است و بايد آن را اضافه كنند. به پسرانش گفتم: من كه از اين زن مات‌زده شده‌ام، مى‌خواهم بدانم او كيست؟ گفتند: مادرمان كنيز حضرت فاطمه زهرا (س) بود و بيست سال است با غير از قرآن، با ما حرف ديگرى نزده است.[٢] نتيجه اين حكايت اين است كه كُلْفَت و كارگر اين خانواده، خودش شاغول مى‌شود براى خانواده‌هاى جهان؛ يعنى قرآن، همه خانواده‌ها، خانواده‌هاى مؤمن و اسلامى را اين گونه مى‌خواهد باشد: «وَ كَذلِكَ جَعَلْنَاكُمْ أُمَّهً وَسَطاً لِتَكُونُوا شُهَدَاءَ عَلَى النَّاسِ‌»[٣]: من شما مردم مسلمان و امت اسلام را در همه خوبى‌ها، گواه و شاهد بر

[١] ١. بقره: ٢٦١.

[٢] ٢. مناقب آل‌ابى‌طالب، ج ٣، ص ١٢١- ١٢٢.

[٣] ٣. بقره: ١٤٣.