اعتكاف و احكام آن - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ٣١ - مطلب اوّل بهترين دعاها، دعاى با خشوع و پنهانى است

مِنَ الْقَوْلِ بِالْغُدُوِّ وَ الْآصالِ وَ لا تَكُنْ مِنَ الْغافِلِينَ» [١] «ياد كن خداى خود را در دل خود، با تضرّع و زارى و پنهانى و بى‌آن كه صدا بلند كنى؛ و در صبح و شام او را ياد كن». از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله و سلم روايت شده است كه فرموده‌اند:

«خَيرُ الدُّعاءِ (الذِّكر) الخَفِيّ وَ خَيرُ الرِّزْقِ مَا يَكْفي»

[٢]؛ بهترين دعا و ذكر دعايى است كه در خفا و به طور پنهانى انجام شود و بهترين روزى آن است كه به اندازه كفاف باشد. از حضرت رضا عليه السلام نيز نقل شده است كه فرمود:

«دَعْوَةُ الْعَبْدِ سرّاً دَعْوَةً وَاحِدَةً تَعْدِلُ سَبْعِينَ دَعْوَةً عَلانِيَةً»

[٣]؛ يك دعاى پنهانى بنده، معادل هفتاد دعاى علنى است.

[١]. اعراف، آيه ٢٠٥.

[٢]. نور الثقلين، ج ٣، ص ٣٢١.

[٣]. كافى، ج ٢، باب اخفاء الدعاء، ص ٤٧٦.