المجدي في أنساب الطالبيين - علي بن أبي الغنائم العمري - الصفحة ٦٥ - مقدّمه وسخنى كوتاه درباره علم انساب واهمّيت آن

اين ضعيف با توجه بدانچه كه هم اكنون بصورت پانويس وحاشيه اى بر سخن «ابن الطقطقى ره» بعرض خوانندگان رسانيد در مقام مقايسه ملل با يكديگر در اين موضوع ، واندازه گيرى ميزان عنايت واهتمام هر يك از آن ملل به علم انساب نمى باشد ، ولى شك نيست كه در ميان اعراب پيش از اسلام نيز به ضبط انساب اعتناء خاصّى مبذول مى شده است.

وآنچه از ادب واشعار جاهلى ، ويا از سنگ نبشته هاى مكشوفه بخطّ مسند حميري با اختلاف لغات ولهجات در دست است ، مؤيّد همين معنى است وبديهى است كه بسيارى از أنساب افراد وقبائل عرب جاهلى در ضمن همان اشعار آمده ، وتا كنون محفوظ مانده است.

زيرا از آنجا كه در زندگانى بدوى عرب جاهلى «قبيله» بزرگترين واحد اجتماعى وسياسى محسوب مى شده است ، چنين لازم مى نموده كه افراد هر قبيله به مفاخر وسوابق وأسماء پدران ونياكان خود ودر جمله به «نسب» خويش آگاهى يابد ، وبا توجه به ندرت باسواد ونبودن كتاب در آن قوم تنها فقط شعر بود كه متكفّل اين مهم گشته ، واهل هر قبيله نيز با توجّه به طبيعت خاصّ عربى صميم ، وقوّت حفظ شگفت انگيز خود همان اشعار را در خاطره ها محفوظ وزنده نگه مى داشتند. وهمواره بدينطريق اصالت نژادى وصحّت انساب خود را پاسدارى وبدان فخر ومباهات مى كردند ، واز اين

آمريكا (در صورتى كه آن خاندان از قرن ١٩ ساكن ولايات مركزى وغربى شده باشند) نيز تعيين مى كند.

(والعهدة عليهم)