در جستجوى خدا - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٧٩ - ٣- تفسيرهاى غلط و آميختن حقايق با خرافات

است اين خداى خيالى خيلى عاجز و ناتوان، بى خبر و بى اطلاع، حسود و دروغگو تشريف دارد!.

انصاف دهيد، خدائى كه باندازه يك قهرمان كشتى زور و قوت ندارد و از سر شب تا بصبح با «يعقوب» گلاويز مى شود و بالاخره با خواهش و التماس لقب «اسرائيل» را به يعقوب رشوه ميدهد كه دست از سر او بردارد (آيه ٢٤ باب ٣٢ سفر پيدايش) آيا چنين خدائى ميتواند آفريننده آنهمه آسمانهاى عظيم و پهناور و ستارگانى كه مليونها سال طول ميكشد تا نور آنها بما برسد، باشد؟!.

خدائى كه مانند كوهنوردان بالاى قله كوه رفته و روى «سنگ بستى از ياقوت» نشسته و موسى و هارون و هفتاد نفر از بنى اسرائيل او را با چشم خود تماشا كردند (آيه ٩ باب ٢٤ سفر خروج) چگونه ميتواند در همه جاى عالم باشد و سرتاسر عالم هستى، از اعماق درياها تا اوج آسمانها، را اداره كند؟

خدائى كه صبح زود هنگام وزش نسيم ملايم بهارى در باغ عدن ميخرامد و آدم، خود را پشت درختان از نظر او مخفى ميدارد