پگاه حوزه - دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم - الصفحة ١٢
برگزيده تحولات سياسى جهان
ارکان مائده
انتخابات پارلمانى لبنان
پيروزى جناح سعد حريرى: در انتخابات پارلمانى اخير لبنان، جناح سعد حريرى موسوم به جريان ١٤ مارس بر رقيب خود جناح سيد حسن نصر الله موسوم به جريان ٨ مارس پيروز گشت. به نظر مىرسد نتيجه اين انتخابات پارلمانى براى ايالات متحده آمريكا، ايران و و سوريه بسيار مهم محسوب شود.
در انتخابات اخير پارلمانى در لبنان كه دو جريان مورد حمايت غرب (١٤ مارس) و ايران سوريه (٨ مارس) با يكديگر رقابت داشتند، جناح سعد حريرى توانست ٦٧ كرسى از ١٢٨ كرسى پارلمان را بدست آورد.در حالى كه جناح مقاومت اسلامى به رهبرى سيد حسن نصرالله (اپوز پسيون) ٥٨ كرسى پارلمان را از آن خود كرد. ٣ كرسى در پارلمان لبنان مستقل است. اين در حالى است كه بيشتر نظر سنجىها از احتمال پيروزى جريان ٨ مارس خبر داده بودند. اما نتيجه انتخابات بر خلاف پيش بينىها بود و گروه اپوزيسون دولت لبنان شكست خورد. سيد حسن نصر الله رهبر اپوزيسيون اين شكست را پذيرفت.
جريان اپوزيسيون كه در اين انتخابات نتوانست پيروز شود، شامل احزابى مانند حزب الله، جريان آزاد ملى، جنبش امل و تعدادى از احزاب مسيحى و دروزى است. اين جريان كه از حمايت ايران و سوريه برخوردار مىباشد، مدافع آرمانها و اهداف فلسطينيان است و خواهان مبارزه با رژيم غاصب صهيونيستى مىباشد. جريان اپوزيسيون مخالف حضور غربىها در لبنان است. اين گروه (٨ مارس) پس از جنگ اسرائيل عليه حزب الله (جنگ سى و سه روزه) و شكست ارتش اسرائيل در برابر نيروهاى مقاومت اسلامى خواهان اصلاحاتى در ساختار سياسى دولت لبنان و تشكيل دولت وحدت ملى در اين كشور شد، اما موفق نگرديد.
جناح سعد حريرى در اين انتخابات توانست بيشترين كرسى را در پارلمان كسب نمايد. علت آن را هم شايد بتوان به حضور گسترده سنىها و مسيحيان و از جمله حضور مهاجرين لبنانى در خارج از كشور كه نزديك به ٤ برابر لبنانىها در كشورشان است، دانست. البته عدهاى از تحليل گران معتقدند كه مردم لبنان براى ايجاد آرامش و ثبات در كشورشان به جناح سعد حريرى رأى دادهاند. اين انتخابات مورد حمايت غرب خصوصاً واشنگتن بود. براى اوباما آنقدر مهم بود كه وى، معاون خود جو بايدن را به بيروت فرستاد.
بايدن در اين سفر قول اعطاى سلاح به ارزش ٥٠٠ ميليون دلار براى تجهيز ارتش لبنان را به مقامات دولتى اين كشور داد. البته دولت قبلى امريكا، جرج دبليو بوش هم خواهان كمك به دولت لبنان بود كه با مخالفتهاى مقامات اسرائيل روبرو گشت. اسرائيل هيچگاه خواستار كمك غرب به لبنان نبوده است و هميشه مخالفت خود را با سياستهاى دولت لبنان اعلام كرده است. مقامات اسرائيلى در انتخابات اخير پارلمان هم در لبنان دست به اقداماتى زدند. قبل از برگزارى اين انتخابات ارتش اسرائيل رزمايشى را انجام داد كه چندين هدف را دنبال مىكرد از جمله نشان دادن برترى قدرت نظامى اين ارتش به حزب الله بود تا اين گروه را تضعيف كند تا نتواند در انتخابات پيروز شود. البته نتيجه انتخابات گرچه به شكست حزب الله در اين انتخابات انجاميد اما نمىتواند به تضعيف قدرت جريان ٨ مارس در منطقه و در كشور بينجامد. چون حزب الله داراى قدرت زيادى در لبنان است. به نوشته روزنامه اردنى جردن تايمز به نقل از اعتماد ملى نتيجه انتخابات در لبنان آنچنان اهميتى ندارد و چون در لبنان مانند جهان عرب توازون قدرت نه در پارلمان كه در مذاكرات گروهها و در جايى ديگر شكل مىگيرد. اين روزنامه مىافزايد كه بايد بپذيريم كه مهمترين رقابت سياسى در لبنان در ماه مه ٢٠٠٨ رخ داد نه ژوئن ٢٠٠٩. چرا كه حزب الله و متحدانش توانستند در جنگ قدرت در خيابانهاى لبنان پيروز شوند و تقسيم قدرت در همان زمان اتفاق افتاد.
با اين وجود با توجه به نظام طائفهاى در لبنان و رهبرى اين طوائف كه هميشه حرف اول را در لبنان مىزنند، سعد حريرى توانست طوائف اهل سنت را به مشكلى دور هم جمع كند و از آنها در اين انتخابات بهره جويد(سايت ديپلماسى ايران).
مسيحيان هم به رهبرى ميشل عون در اين انتخابات حضور داشتند. هر چند كه مسيحيان در اين انتخابات به دو گروه تقسيم شده بودند. مسيحيانى كه نگران اوج گرفتن حزب الله بودند و معتقدند حزب الله روند صلح خاورميانه را تهديد مىكند. بنابراين همكارى حزب الله و مسيحيان فرصتطلبى را براى حزب الله و كسب قدرت مىدانند.اما گروه ديگر از مسيحيان لبنان معتقدند كه اين همكارى و ائتلاف باعث مىشود، قدرت مسيحيان در جريان فعاليتهاى خود بيشتر شود. به اين ترتيب تقسيم احزاب مسيحى ميان جريان ١٤ مارس و ٨ مارس رقابت شديدى ميان آنها ايجاد كرد.از طرف ديگر حزب الله هم شيعيان لبنان را دور هم جمع كرد تا در اين انتخابات به رقابت بپردازند. به اين ترتيب رهبران طوائف در لبنان و در جريان رقابتها بسيار مؤثر هستند، لذا سياست در لبنان علاوه بر اينكه طائفهاى و محلى است، قدرتهاى خارجى از جمله امريكا، مصر، عربستان، سوريه و ايران هم در آن نفوذ دارند. علت آن را هم شايد بافت مذهبى و تركيب قومى در اين كشور دانست، لذا با توجه به اين وضعيت سياسى در لبنان است كه جريانهاى مختلف بايد با يكديگر ائتلاف كنند و يك دولت ائتلافى را تشكيل دهند. در همين رابطه سعد حريرى رهبر جريان المستقبل و پيروز انتخابات، اعلام كرد كه اميدوار است با دشمنان سياسى خود اتحاد ايجاد كند، و دولت وحدت ملى را با حزب الله لبنان، رقيب خود ايجاد نمايد.
انتخابات پارلمانى اروپا
پيروزى راست گراها: در انتخابات پارلمان اروپا، راست گرايان اكثريت كرسىهاى پارلمان اتحاديه اروپا را از آن خود كردند. پارلمان اروپا قوه مقننه اتحاديه اروپا محسوب مىشود كه در انتخابات اخير با مشاركت گسترده مردمى همراه نبود.
در انتخابات پارلمان اروپا احزاب راست گرا توانستند بر احزاب چپ اروپا پيروز شوند. محافظه كاران، سوسياست دموكراتها، سبزها، ليبرلها و جناحهائى از راست و چپ به ترتيب بيشترين آراء را كسب كردند. به گزارش يوروينوز به نقل از اعتماد ملى حزب راست ميانه ٢٦٥ كرسى از ٧٣٦ كرسى، گروه سوسياليستها ١٥٩ كرسى، اتحاد دموكراتها و ليبرلها در مجموع ٨١ كرسى و سبزها ٥١ كرسى را از آن خود كردند. در اين انتخابات مشاركت مردم اروپا ٤٣ درصد بود، كه گفته مىشود كمترين ميزان مشاركت بوده است. لازم به ذكر است نمايندگان پارلمان اروپا از سال ١٩٧٩ ميلادى بطور مستقيم توسط مردم اروپا انتخاب مىشوند. شمار كرسىهاى هر كشور اتحاديه اروپا در اين پارلمان نسبت به جمعيت آن كشور خواهد بود. مثلاً آلمان بيشترين نماينده يعنى ٩٩ كرسى و مالت كمترين نماينده يعنى ٥ كرسى را در اين پارلمان دارد.
پارلمان اروپا (قوه مقننه اروپا) يكى از چهار ركن اتحاديه اروپا يعنى كمسيون اروپا (قوه مجريه) كه شامل اعضاى ٢٧ گانه اتحاديه اروپا به ازاى هر كشور يك پست، شوراى اتحاديه اروپا متشكل از وزراى ملى كشورهاى اروپائى و دادگاه اروپا است كه با ٧٣٦ نماينده مىتواند در تصميمات شوراى وزيران و سران اتحاديه اروپا و مقرراتى كه براى اروپا تصويب مىشود، تأثير گذار باشد. اين پارلمان در حال حاضر هيچ ابتكارى در زمينه قانونگذارى ندارد اما از قدرت بىسابقهاى در عدم اجراى تصميمات ٢٧ كشور اروپا برخوردار است. البته به نظر مىرسد نقش اين پارلمان اروپائى بعد از تصويب پيمان ليسبون (قانون اساسى اروپا) كه احتمالاً تا پايان سال ٢٠٠٩ ميلادى نهائى مىشود، بيشتر خواهد شد. اين پارلمان گرچه در گذشته نفوذ چندانى بر زندگى مردم اروپا نداشته است اما امروزه تأثير مستقيمى بر زندگى ٣٧٥ ميليون نفر در اين قاره سبز دارد.
مشاركت ٤٣ درصدى و عدم تمايل گسترده مردم اروپا به اين انتخابات فرا ملى بيشتر مربوط مىشود به وضع بد اقتصادى مردم، ركودها و شكستها، نارضايتى از عملكرد احزاب چپ و ميانه، ناكامى دولتهاى اروپائى در بيشتر سياستهاى همگرائى اين كشورها و يكسان بودن نظرات و عقايد راست گراها و چپ گراها درباره پارلمان اروپا. به اين ترتيب اين انتخابات باعث پيروزى راست گراها و شكست چپ گرا گشت. اين امر باعث نگرانى برخى از دولتهاى چپ اروپائى شده است از جمله برتيانيا. اين كشور يكى از چهار دولت قدرتمند اروپا يعنى فرانسه، آلمان و ايتاليا كه هر سه راست گرا مىباشند، است، در انگليس حزب حاكم (كارگر) چپگرااست، پس نتيجه انتخابات باعث ناخشنودى گوردن براون، نخست وزير شده است. براون كه سياستهايش باعث كاهش محبوبيتش شده بود، به نتيجه اين انتخابات و پيروزى چپ گرا اميدوار بود، اما پيروزى راست گرايان وى را با مشكلات بيشترى روبرو كرده است. شكست حزب كارگر در انتخابات محلى، مشكلات اقتصادى در يكسال گذشته به همراه بحران جهانى اقتصاد، بعلاوه رسوايى مالى برخى از نمايندگان پارلمان بريتانيا شرايط را براى ادامه حكومت براون سخت كرده است و حزب كارگر محبوبيتش را از دست داده است. رسوايى مالى نمايندگان دولت انگليس گرچه در مقايسه با اختلاسهاى مالى مقامات در كشورهاى در حال توسعه رقم خنده دارى به نظر مىرسد اما براى كشورى كه اداره مركزى خزانه دارى آن جز مهمترين نهادهاى آن كشور محسوب مىشود و چندين سازمان مختلف وظيفه كنترل دائم آن را بعهده دارند حركتى شگفتانگيز محسوب مىشود (روزنامه ياس نو ٨٨/٣/١٦). بدين ترتيب بى اعتمادى مردم برتيانيا به حزب كارگر و سياستهاى دولت براون روزهاى سختى را براى آقاى نخست وزير رقم مىزند. البته گوردن براون تلاش مىكند دلايل قانع كنندهاى براى توجيه عملكرد حزبش ارائه كند و در پى فساد مالى برخى از نمايندگان و استعفاى برخى از وزراء، كابينه خود را ترميم كند.
دومين آزمايش هستهاى كره شمالى
پيونگ يانگ و ادامه تحريم: كره شمالى دومين بمب هستهاى خود را به همراه يك موشك كوتاه برد آزمايش كرد. به نظر مىرسد مهمترين هدف پيونگ يانگ جلب توجه واشنگتن براى ارسال كمكهاى مالى و اقتصادى مىباشد.
كره شمالى اولين بمب هستهاى خود را در سال ٢٠٠٦ ميلادى آزمايش كرد. اين كشور دومين بمب هستهاى را در ٢٥ ماه مى ٢٠٠٩ در يك پايگاه زمينى منفجر كرد و بعد از مدت اندكى يك موشك كوتاه برد را در زمينه تسليحات موشكى به فضا پرتاب كرده است. گرچه اين كشور بارها در مذاكرات شش جانبه (امريكا - روسيه - كره جنوبى - ژاپن - كره شمالى - چين) اعلام كرده كه خواهان نابودى زرادخانههاى هستهاى است اما هنوز به اين اقدامات تحريكآميز دست مىزند. اين اقدامات واكنش امريكا، ژاپن، كره جنوبى و چين را به همراه داشته است.
كره شمالى در سال ٢٠٠٨ در راستاى اعتماد سازى و جلب توجه غرب برج خنك كننده بيون يانگ را منفجر كرد و گزارشى از فعاليتهاى هستهاى اين كشور را به مقامات پكن ارائه كرد. تخريب اين برج ٢٠ مترى واكنشى در قبال مشوقهاى اقتصادى واشنگتن بود كه از طرف پيونگ يانگ گامى مثبت ارزيابى شد. بعد از تخريب برج بيون يانگ مذاكرات شش جانبه شروع گشت و اين مسئله باعث خشنودى رهبران جهان گشت. با انهدام اين برج انتظار مىرفت كه پيونگ يانگ ديگر به دنبال تسليحات هستهاى نباشد، اما مىبينيم كه اين كشور دومين بمب هستهاى خود را ماه گذشته آزمايش كرد .
كره شمالى كه سالها به دنبال ساخت بمب هستهاى مىباشد با مخالفت امريكا روبرو است. حمايتهاى مسكو و پكن از كره شمالى و تصميم اين كشور به خروج از معاهده منع سلاحهاى هستهاى (NPT) امريكا را وادار به مذاكره و امضاى موافقت نامهاى با آن كشور در دوره رياست جمهورى بيل كلينتون (١٩٩٤) نمود. براساس اين توافقنامه، پيونگ يانگ تمام فعاليتهاى هستهاى خود را در قبال ارسال نفت و راكتور آب سبك به تعليق در آورد، اما به دنبال تأخير در ساخت راكتور آب سبك، جرج دبليو بوش در سال ٢٠٠٢ با تهديد كره شمالى، اين كشور را به همراه ايران و عراق محور شرارت خواند. اما با روى كار آمدن باراك اوباما و سياست مذاكره و ديپلماسى در مقابل با اين نوع كشورها، كره شمالى خواهان بازگشت به ميز مذاكره شده است.
با انفجار دومين بمب هستهاى كره شمالى و پرتاب موشك كوتاه برد به فضا توسط كره شمالى، شوراى امنيت سازمان ملل متحد اين اقدامات را محكوم كرد. اعضاى اين شورا به اتفاق آراء و تحت فشار شديد واشنگتن و توكيو پيش نويس قطعنامهاى را عليه پيونگ يانگ صادر كردند. اين پيش نويس علاوه بر اينكه كره شمالى را مجرم مىخواند، تحريمهاى جديدى را عليه اين كشور وضع كرده است. روسيه و چين كه هميشه پيونگ يانگ را حمايت مىكردند اين بار خواهان اقدامات منطقى عليه اين كشور مىباشند. البته به نظر مىرسد كه مسكو و پكن مىتوانند سران پيونگ يانگ را به انجام اصلاحات در ساختار سياسى و ايجاد فضاى باز در اين كشور ترغيب كنند.
اما هدف كره شمالى از انجام اين آزمايشهاى هستهاى چيست؟مشكلات اقتصادى داخلى، تهديدات خارجى، جانشينى كيم ايل جونگ و تقويت اتحاد ملى و استفاده از شرايط به وجود آمده بعد از رياست جمهورى باراك اوباما در امريكا باعث شده است كه مقامات پيونگ يانگ دست به اين نوع آزمايشها بزنند. كشور كره شمالى به لحاظ اقتصادى كشور عقب مانده و از نظر صنعتى بدون زير ساخت مىباشد. به همين دليل اين كشور يكى از فقيرترين كشورهاى جهان محسوب مىشود. با توجه به اين وضع بد اقتصادى مقامات كره شمالى بيشترين بودجه كشور را صرف توانايىهاى نظامى كردهاند. به گزارش سازمان عفو بين الملل(٢٠٠٨) سه چهارم بودجه اين كشور براى خريد مواد غذايى توليد و واردات مواد غذايى به شدت كاهش داشته است. بدين ترتيب مقامات كره شمالى براى اينكه به دولت جديد امريكا بفهمانند كه وضعيت اقتصادى مردم كشورشان چقدر وخيم است و تحريمها را بايد لغو كند و مذاكرات شش جانبه ادامه يابد، دست به اين گونه آزمايشهاى اتمى مىزنند. لذا آزمايش اتمى كه در كره شمالى صورت گرفته شايد به نوعى آزمايش دولت باراك اوباما است كه آيا او خواهان كمك مالى و همچنين گشودن درهاى ديپلماسى به اين كشور است يا نه. از طرف ديگر مقامات كره شمالى احساس مىكنند با توجه به بحرانى كه در كشورشان در حال وقوع است، احتمال تهاجم و حمله از سوى كره جنوبى و چين وجود دارد. به همين دليل كره شمالى دست به اين نوع آزمايشهاى اتمى مىزند تا قدرت نمايى كند و از حملات نظامى اين كشورها به پيونگ يانگ جلوگيرى نمايد. اما بنظر نمىآيد پكن و سئول و توكيو به كره شمالى حمله نظامى داشته باشد. همسايگان كره شمالى به همراه امريكا روى خلع سلاح كره شمالى تمركز خواهند كرد و نمىخواهند در منطقه شرق آسيا مسابقه تسليحاتى راه بيفتد. از سوى ديگر رهبر كره شمالى، كيم ايل جونگ ٨٣ ساله بيمار است و وى خواهان جانشين پسر كوچكش كه تحصيل كرده سوئيس است و مراتب حزبى را هم طى نكرده است مىباشد تا به اين ترتيب با جانشينى فرزندش اتحاد ملى را در اين كشور فقير حفظ كند.