نشریه حوزه - دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم - الصفحة ٩ - يادى از عالم جليل القدر آية الله آقاى حاج سيد حسين معصومى لارى
مدير مسؤول محترم مجله حوزه
با تقديم سلام و تحيات
از مجله هايى كه بدون اغراق مورد استفاده عموم است و همگان از آن بهره مندند و خصوصاً در قسمتهاى مصاحبه كه كوشش شده از علماء و بزرگان بى نام و نشان اين مملكت پهناور معرفى به عمل آيد همانا مجلّه وزين و پرمحتواى حوزه است.
ولى متأسفانه در شماره ٥٣/١٤٩ يكى از رجال علم و اخلاق را بسيار سطحى نام برده و كوچك ترين تحقيقى در شخصيت اين مرد علم و تقوا به عمل نيامده حتى اسم ايشان را (حسن) ذكر كرده در حالى كه نام آن بزرگوار (حسين) است. از اين روى با كمال اختصار معروض مى دارم:
مرحوم عالم جليل حجة الاسلام و المسلمين آية الله آقاى حاج سيد حسين معصومى لارى مؤلف كتاب:
كشف الآيات و التفاسير عن القرآن
الكريم حقاً و صدقاً و به دور از گزاف گويى از شخصيتهاى علمى و اخلاقى بود. اين جانب در دوره زندگى بسيار با معظم له خلطه و آميزش داشتم و كمتر شخصى را با اين ملكات فاضله و سجاياى اخلاقى و مزاياى روحى يافتم.
اولاً معظم له يك ملكه از خود گذشتگى و هضم نفس بالأخص نسبت به دوستان و ارادتمندان داشت كه مى توان گفت: اين صفتى بود مخصوص به خود ايشان و ديگران نداشتند.
به اندازه اى خود را در برابر دوستان كوچك مى كرد كه حدّ وصف نداشت.
به قدرى در انجام حوائج و خواسته هاى آنان سعى بليغ و پشت كار داشت كه قلم از وصف آن عاجز است و بيان قاصر و به اندازه اى در اين مورد شواهد و قضايا هست كه از رشته تحرير خارج است.
از باب نمونه: در نماز جماعت كسانى كه سمت شاگردى ايشان را داشتند و يا به جاى فرزندشان به شمار مى رفتند شركت مى نمود و گاه گاهى با صداى بلند به منظور اقامه جماعت اذان و اقامه مى فرمود. فجزاه اللّه عن الاسلام خير الجزاء
ثانياً در مجالس و محافل دوستان و آشنايان سبك مخصوصى داشت. چه آن كه اگر مجلس از اهل علم و روحانيون تشكيل يافته بود همه را سرگرم به بحثهاى علمى و دقايق فقهى و تفسيرى وا مى داشت و ممكن بود مجلس ساعتها به طول انجامد بدون آن كه براى همنشينان حالت خستگى و انزجار حاصل شود. در صورتى كه مجلس از غير اهل علم تشكيل يافته بود (از آن جايى كه هميشه يكى از كتابهاى مذهبى را با خود داشت) به خواندن روايات يا قصص و حكايات و سرگذشت بزرگان از پيامبران ائمه طاهرين و علماى گذشته شروع مى فرمود و مجلس را بدين وسيله گرم و تمام اهل جلسه را شاداب و خرسند مى نمود.
ثالثاً در مدت اقامت معظم له در كرمانشاه (از آن جايى كه احساس مى شد شايد بين بعضى از علماء و روحانيون اندك كدورت و ملالى باشد) همّت گماشت و مجلسى در ايّام هفته به اسم مجلس بحث تشكيل داد كه همه آقايان و علماى كرمانشاه در مجلس حاضر مى شدند و شركت
مى فرمودند. و بدين وسيله رفع كدورت بحث در مسائل فقهى و رسيدگى به امور مذهبى اهالى شهر انجام مى شد.
رابعاً ايشان مورد وثوق مرحوم آية اللّه العظمى آقاى اصفهانى بود و از نمايندگان و وكلاى آن مرحوم به شمار مى رفت.
والسلام عليكم-مجتبى العراقى
١٢/١/٧٢