سال ششم، شماره سوم، پياپي ٢٣، تابستان ١٣٩٤
اکبر طالب پور / استاديار گروه جامعه شناسي دانشگاه آيت الله العظمي بروجردي، بروجرد Talebpour١١٠@yahoo.com
دريافت: ٢٠/١٢/١٣٩٣ ـ پذيرش: ٢٢/٤/١٣٩٤
چکيدهدستفروشي از جمله مشاغل کاذبي است که با گسترش شهرنشيني، و افزايش جاذبه هاي شهرنشيني بوجود آمده است. اين پژوهش كيفي در سال ١٣٩٣، با استفاده از نتايج حاصل از مشاهده و مصاحبة عميق با٦٠ دستفروش مرد (٣٠ دستفروش بازار و ٣٠ دستفروش مترو)، در صدد آشکار كردن تجربة زيستة دستفروشان و بازگويي درون مايه هاي کلي دستفروشي از ديد جامعة هدف بوده است. تجزيه و تحليل يافته ها چهار درون ماية کلي، يعني عرصة تعاملات، تيپولوژي دستفروشان، جذابيت هاي دستفروشي و مقصران در دستفروشي را نشان داد. بررسي درون ماية تيپولوژي دستفروشان نشان داد كه دسته هاي شناسايي شده در نوع كار مشترک بودند، اما انگيزه آنان بر اساس سه مفهوم اجبار، آرمان و عادت متفاوت بود. بررسي درون ماية جذابيت هاي دستفروشي نشان داد كه نياز مالي، دستيابي به درآمد مناسب، عدم لزوم پرداخت اجاره، استقلال کاري و روزمزد بودن، از علل مشابه ميان اين دو شيوه دستفروشي اند. همچنين بررسي درون ماية مقصران وضع موجود با توجه به تلقي دستفروشان از اين امر، بيانگر بالا بودن خطر ميل به تخريب اموال عمومي در مواقع بحراني از سوي آنان است.
كليدواژه ها: پژوهش کيفي، تجربة زيسته، دستفروشي، اجبار.