سال ششم، شماره دوم، پياپي ٢٢، بهار ١٣٩٤
علي حسين حسين زاده / دانشيار گروه علوم اجتماعي دانشگاه شهيد چمران اهواز alihos٨١@yahoo.com
کريم رضادوست / دانشيار گروه علوم اجتماعي دانشگاه شهيد چمران اهواز [email protected]
محمدعلي مومبيني / کارشناس ارشد جامعه شناسي دانشگاه شهيد چمران اهواز [email protected]
ايرج مومبيني / کارشناس ارشد الهيات فقه و حقوق دانشگاه پيام نور قم irajmombini٢٥٢@yahoo.com
دريافت: ١٣/٩/١٣٩٣ ـ پذيرش: ٢٦/١/١٣٩٤
چکيدهگفتمان بومي سازي علم جامعه شناسي تاکنون به صورت مجرد و به دور از توجه به ارتباط نهاد علم جامعه شناسي با نهادهاي اجتماعي مطرح شده است. تحقيق حاضر در پي آن است تا با گذر از دوگانه انگاري معرفت شناختي حاکم بر حوزة جامعه شناسي علم، به بررسي زمينه ها و بسترهاي اجتماعي لازم بومي سازي علم جامعه شناسي در ايران بپردازد و در پايان مدل مناسب «استقرار نهاد علم جامعه شناسي درون ساختارهاي اجتماعي جامعه» را ارائه دهد. اين پژوهش مي كوشد بر اساس روش کيفي- اسنادي با بررسي چگونگي شکل گيري مناسب «زيست جهان نهاد علم جامعه شناسي و تعامل آن با نهادهاي اجتماعي»، گفتمان بومي سازي علوم انساني را- با تأکيد بر علم جامعه شناسي - در جامعة ايران آسيب شناسي كند. گفتمان بومي سازي علم جامعه شناسي، وراي هر تعريف و توصيفي از «بومي سازي» مي بايد راهکارها و راه حل هاي بهبود استقرار نهاد علم جامعه شناسي در جامعه ايران را در دستور کار خود قرار دهد. به عبارتي ديگر، از آنجاکه بومي سازي علم جامعه شناسي- بر مبناي تعاريف گوناگون- مي بايد در جامعة ايران تحقق يابد، بنابراين نمي تواند نسبت به رابطه و تعامل نهاد علم و ساختارها و نهاد اجتماعي و همچنين شکل گيري زيست جهان نهاد علم، بي اعتنا باشد.
کليدواژه ها: بومي سازي، زيست جهان نهاد علم، تعامل نهاد علم با نهادهاي اجتماعي، نهاد علم جامعه شناسي.