گواه بر اين مدّعا، كشورهايى است كه حكم «اعدام» را به كلّى برداشته‌اند كه اين سبب شده، آمار قتل و جنايت به سرعت بالا برود. (٤٦) از سوى ديگر، قانون «قصاص» مايه حيات قاتل نيز هست؛ چرا كه او را از فكر آدم كشى تا حدود زيادى باز مى‌دارد و كنترل مى‌كند.

از سوى ديگر، در قانون «قصاص» برابرى حاكم است؛ يك قتل در برابر يك قتل. مرد در برابر مرد و زن در برابر زن. با اين قانون، جلوى قتل‌هاى پى در پى گرفته مى‌شود. اسلام با آوردن و اجرا كردن اين قانونِ والا و خردمندانه، به سنت‌هاى جاهلى كه يك قتل، گاه مايه چندين قتل و يا كشتار دسته جمعى مى‌شد، پايان بخشيد.

شمارى ندانسته و شمارى دانسته و آگاهانه، اين جا و آن جا مى‌نويسند و مى‌گويند: به جاى قصاص، بايد به تربيت مجرم پرداخت. هر چند اين سخن به ظاهر عقلانى مى‌نمايد، ولى با توجه به پيامدهايى كه دارد، نادرستى آن به خوبى روشن مى‌شود. هيچ كس منكر اصلاح و تربيت انسان‌هاى بزهكار نيست؛ امّا سخن ما در صورتى است كه به علت‌ها و انگيزه هايى خاص، در جامعه، اصول اصلاح و تربيت مورد غفلت واقع شده و يا در بزهكارانى تربيت و نصيحت كارگر نيفتاده است. پس از موعظه و نصيحت براساس منطق قرآن، نوبت به شمشير مى‌رسد:

{ لقد ارسلنا رسلنا بالبيّنات و انزلنا معهم الكتاب... و انزلنا الحديد فيه بأس شديد. } (٤٧)

شهيد مطهرى، پس از طرح شبهه ياد شده، در پاسخ به شبهه افكنان خارجى و داخلى مى‌نويسد:

بسيارى از افراد پيدا مى‌شوند و مى‌گويند: مجازات اعدام يعنى چه؟ مجازات اعدام، غير انسانى است؛ يعنى «جانى» هر جنايتى را مرتكب شد، نبايد اعدام شود. اينها سخن خود را چگونه توجيه مى‌كنند و چه تحليلى مى‌كنند؟ مى‌گويند:

(٤٦) اسلام و دفاع اجتماعى، سيّد محمد على احمدى ابهرى در صفحات ٣٤٢ تا ٣٤٦ آمارهاى فراوانى را در اين باره گرد آورى كرده است.
(٤٧) حديد، آيه٢٦.