دشمن شناسى در قرآن

دشمن شناسى در قرآن - برهانیان، عبدالحسین - الصفحة ٨٢

مفردات‌ لا تتخذوا: نگيريد لا يالونكم خبالًا: در شر و فساد شما كوتاهى نمى‌كنند.
ودّوا: آرزو دارند عنتم: در رنج بيفتيد قد بدت: آشكار شده است افواههم: دهان‌هايشان‌ ما تخفى: آنچه پنهان است. صدورهم: سينه‌هايشان‌ شأن نزول:
هنگامى اين آيات نازل شده كه عده‌اى از مسلمانان با يهوديان (به سبب خويشاوندى يا همسايگى يا حق رضاع و يا پيمانى كه از قبل بسته بودند) دوستى داشتند و با آنان صميمى بوده و برخى از اسرار مسلمانان را به آنان مى‌گفتند. كفار خود را دوست مسلمانان قلمداد مى‌كردند و از اسرار آنان مطلع مى‌شدند. اين آيه به مسلمانان هشدار داد كه چون آنان هم كيش شما نيستند نبايد آنان را محرم اسرار خود بدانيد چون آنان دوست دارند هميشه شما در رنج و عذاب باشيد.
«بطانه» به معناى لباس زيرين است و «خبال» به معناى چيزى است كه غالباً از بين رفتن آن در عقل انسان اثر مى‌گذارد.
(زيانهايى كه به عقل انسان آسيب مى‌رساند.) در واقع آيه مى‌خواهد به مسلمانان بگويد كه دوستى بيگانگان از روى نفاق‌