دشمن شناسى در قرآن - برهانیان، عبدالحسین - الصفحة ٢٢

- كافران‌ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا عَدُوِّي وَعَدُوَّكُمْ أَوْلِيَاءَ تُلْقُونَ إِلَيْهِم بِالْمَوَدَّةِ وَقَدْ كَفَرُوْا بِمَا جَاءَكُم مِنَ الْحَقِّ يُخْرِجُونَ الرَّسُولَ وَإِيَّاكُمْ أَن تُؤْمِنُوا بِاللَّهِ رَبِّكُمْ إِن كُنتُم خَرَجْتُمْ جِهَاداً فِي‌سَبِيلي وَابْتِغَاءَ مَرْضَاتِي تُسِرُّونَ إِلَيْهِم بِالْمَوَدَّةِ وَأَنَا أَعْلَمُ بِمَا أَخْفَيْتُمْ وَمَا أَعْلَنتُمْ وَ مَن يَفْعَلْهُ مِنكُمْ فَقَدْ ضَلَّ سَوَاءَ السَّبِيلِ (ممتحنه: ١ و ٢)
اى ايمان آورندگان، دشمن من و دشمن خود را دوست (خود) نگيريد شما (در حالى) به آنان اظهار دوستى مى‌كنيد كه آنان به‌حقيقتى كه برايتان آمده كافر شده‌اند و پيامبر (ص) و شما را به دليل ايمان به خداوند (از شهر خود) بيرون مى‌كنند! اگر براى جهاد در راه من و طلب خشنودى من جهاد كرده‌ايد (شما) با آنها پنهانى رابطه دوستى داريد و من به آنچه مخفى كرده‌ايد و آشكار نموده‌ايد آگاهترم و كسى كه چنين كند قطعاً از راه درست منحرف گرديده است.
مفردات‌ لا تتخذوا: نگيريد عدوّى و عدوّكم: دشمنم و دشمنتان‌ تلقون اليهم مودّة: با آنان طرح دوستى مى‌ريزيد.
قد كفروا: كافر شده‌اند جاءكم: آمد شما را