مصاعد النظر للاشراف علي مقاصد السور
(١)
٩٧ ص
(٢)
١١٣ ص
(٣)
١١٣ ص
(٤)
١١٤ ص
(٥)
١١٦ ص
(٦)
١١٧ ص
(٧)
١١٨ ص
(٨)
١١٩ ص
(٩)
١٢٠ ص
(١٠)
١٢٧ ص
(١١)
١٢٨ ص
(١٢)
١٥٧ ص
(١٣)
١٦١ ص
(١٤)
١٦٩ ص
(١٥)
١٧٦ ص
(١٦)
٢٠٧ ص
(١٧)
٢٠٩ ص
(١٨)
٢١١ ص
(١٩)
٢١٢ ص
(٢٠)
٢١٥ ص
(٢١)
٢١٨ ص
(٢٢)
٢٢١ ص
(٢٣)
٢٣٨ ص
(٢٤)
٢٤٦ ص
(٢٥)
٢٤٩ ص
(٢٦)
٢٥٠ ص
(٢٧)
٢٥٣ ص
(٢٨)
٢٥٦ ص
(٢٩)
٢٦١ ص
(٣٠)
٢٦٤ ص
(٣١)
٢٦٥ ص
(٣٢)
٢٦٦ ص
(٣٣)
٢٦٦ ص
(٣٤)
٢٦٧ ص
(٣٥)
٢٧٣ ص
(٣٦)
٢٧٥ ص
(٣٧)
٢٧٩ ص
(٣٨)
٢٨٢ ص
(٣٩)
٢٨٣ ص
(٤٠)
٢٩٨ ص
(٤١)
٣٠٢ ص
(٤٢)
٣٠٥ ص
(٤٣)
٣٠٨ ص
(٤٤)
٣١١ ص
(٤٥)
٣١٤ ص
(٤٦)
٣١٦ ص
(٤٧)
٣١٧ ص
(٤٨)
٣٢٥ ص
(٤٩)
٣٢٥ ص
(٥٠)
٣٣٠ ص
(٥١)
٣٣٢ ص
(٥٢)
٣٣٣ ص
(٥٣)
٣٤٠ ص
(٥٤)
٣٤٢ ص
(٥٥)
٣٤٤ ص
(٥٦)
٣٥٠ ص
(٥٧)
٣٥٤ ص
(٥٨)
٣٥٥ ص
(٥٩)
٣٥٦ ص
(٦٠)
٣٦٠ ص
(٦١)
٣٦٢ ص
(٦٢)
٣٦٢ ص
(٦٣)
٣٦٤ ص
(٦٤)
٣٦٥ ص
(٦٥)
٣٦٦ ص
(٦٦)
٣٦٨ ص
(٦٧)
٣٧٢ ص
(٦٨)
٣٧٣ ص
(٦٩)
٣٧٨ ص
(٧٠)
٣٨٢ ص
(٧١)
٣٨٨ ص
(٧٢)
٤٠١ ص
(٧٣)
٤١٠ ص
(٧٤)
٤١٤ ص
(٧٥)
٤١٨ ص
(٧٦)
٤٢٠ ص
(٧٧)
٤٢٤ ص
(٧٨)
٤٢٩ ص
(٧٩)
٤٣٧ ص
(٨٠)
٤٤٠ ص
(٨١)
٤٤١ ص
(٨٢)
٤٤٣ ص
(٨٣)
٤٤٨ ص
(٨٤)
٤٤٩ ص
(٨٥)
٤٥٢ ص
(٨٦)
٤٥٧ ص
(٨٧)
٤٥٨ ص
(٨٨)
٤٦٧ ص
(٨٩)
٤٧٣ ص
(٩٠)
٤٧٥ ص
(٩١)
٤٧٨ ص
(٩٢)
٤٩٢ ص
 
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص
٣٢١ ص
٣٢٢ ص
٣٢٣ ص
٣٢٤ ص
٣٢٥ ص
٣٢٦ ص
٣٢٧ ص
٣٢٨ ص
٣٢٩ ص
٣٣٠ ص
٣٣١ ص
٣٣٢ ص
٣٣٣ ص
٣٣٤ ص
٣٣٥ ص
٣٣٦ ص
٣٣٧ ص
٣٣٨ ص
٣٣٩ ص
٣٤٠ ص
٣٤١ ص
٣٤٢ ص
٣٤٣ ص
٣٤٤ ص
٣٤٥ ص
٣٤٦ ص
٣٤٧ ص
٣٤٨ ص
٣٤٩ ص
٣٥٠ ص
٣٥١ ص
٣٥٢ ص
٣٥٣ ص
٣٥٤ ص
٣٥٥ ص
٣٥٦ ص
٣٥٧ ص
٣٥٨ ص
٣٥٩ ص
٣٦٠ ص
٣٦١ ص
٣٦٢ ص
٣٦٣ ص
٣٦٤ ص
٣٦٥ ص
٣٦٦ ص
٣٦٧ ص
٣٦٨ ص
٣٦٩ ص
٣٧٠ ص
٣٧١ ص
٣٧٢ ص
٣٧٣ ص
٣٧٤ ص
٣٧٥ ص
٣٧٦ ص
٣٧٧ ص
٣٧٨ ص
٣٧٩ ص
٣٨٠ ص
٣٨١ ص
٣٨٢ ص
٣٨٣ ص
٣٨٤ ص
٣٨٥ ص
٣٨٦ ص
٣٨٧ ص
٣٨٨ ص
٣٨٩ ص
٣٩٠ ص
٣٩١ ص
٣٩٢ ص
٣٩٣ ص
٣٩٤ ص
٣٩٥ ص
٣٩٦ ص
٣٩٧ ص
٣٩٨ ص
٣٩٩ ص
٤٠٠ ص
٤٠١ ص
٤٠٢ ص
٤٠٣ ص
٤٠٤ ص
٤٠٥ ص
٤٠٦ ص
٤٠٧ ص
٤٠٨ ص
٤٠٩ ص
٤١٠ ص
٤١١ ص
٤١٢ ص
٤١٣ ص
٤١٤ ص
٤١٥ ص
٤١٦ ص
٤١٧ ص
٤١٨ ص
٤١٩ ص
٤٢٠ ص
٤٢١ ص
٤٢٢ ص
٤٢٣ ص
٤٢٤ ص
٤٢٥ ص
٤٢٦ ص
٤٢٧ ص
٤٢٨ ص
٤٢٩ ص
٤٣٠ ص
٤٣١ ص
٤٣٢ ص
٤٣٣ ص
٤٣٤ ص
٤٣٥ ص
٤٣٦ ص
٤٣٧ ص
٤٣٨ ص
٤٣٩ ص
٤٤٠ ص
٤٤١ ص
٤٤٢ ص
٤٤٣ ص
٤٤٤ ص
٤٤٥ ص
٤٤٦ ص
٤٤٧ ص
٤٤٨ ص
٤٤٩ ص
٤٥٠ ص
٤٥١ ص
٤٥٢ ص
٤٥٣ ص
٤٥٤ ص
٤٥٥ ص
٤٥٦ ص
٤٥٧ ص
٤٥٨ ص
٤٥٩ ص
٤٦٠ ص
٤٦١ ص
٤٦٢ ص
٤٦٣ ص
٤٦٤ ص
٤٦٥ ص
٤٦٦ ص
٤٦٧ ص
٤٦٨ ص
٤٦٩ ص
٤٧٠ ص
٤٧١ ص
٤٧٢ ص
٤٧٣ ص
٤٧٤ ص
٤٧٥ ص
٤٧٦ ص
٤٧٧ ص
٤٧٨ ص
٤٧٩ ص
٤٨٠ ص
٤٨١ ص
٤٨٢ ص
٤٨٣ ص
٤٨٤ ص
٤٨٥ ص
٤٨٦ ص
٤٨٧ ص
٤٨٨ ص
٤٨٩ ص
٤٩٠ ص
٤٩١ ص
٤٩٢ ص
٤٩٣ ص
٤٩٤ ص
٤٩٥ ص
٤٩٦ ص

مصاعد النظر للاشراف علي مقاصد السور - البقاعي، برهان الدين - الصفحة ١٩٣

بدل: "وما علمناه "، فإن الوزن ليس مما يتكسب بالتعليم، بل هو غريزة
يخلقها الله في طبع من يريد.
وأدل دليل على ذلك قوله تعالى: (قل ما أسالكم عليه من أجر وما
أنا من المتكلفين) ، فنفي ما يخص الشاعر من الاستجداء بشعره، ونفي
التكلف في قرضه ثم أثبت ما يخص القرآن من الصفة التي فَاقَ وفارق فيها
جميع الكلام، فقال: (إنْ هو إلا ذكرٌ للعالمين) .
أي كلهم يشترك في أصل فهمه - مع أنه أعلى من جميع الكلام -
الذكى منهم والغبي، والبليغ والعيى، وإن اختلفت فيه فهومهم، وتفاوتت في دقائقه علومهم.
وأما الشعر والسجع، فإنما يفهمهما خواص العالمين، مع أنهما دون هذا
القرآن، بما لا يجهله ذو لسان، وإن كان قاصراً في البيان.
والدليل على ما قدمته: أن النبي - صلى الله عليه وسلم - كان يتمثل بالشعر فتارة يكسره، وتارة يتركه على وزنه، وتارة يأتي بالكلام من عند نفسه فيقع موزونا وتارة - وهو الأغلب - لا يكون موزوناً، وتارة يأتي مسجوعاً، وتارة. - وهو الأغلب أيضاً - لا يكون كذلك، وما ذلك إلا لِإرادته الأمر على صحة المعاني التي يأمره الله (تعالى) بها في الكلام البليغ، من غير تعريج على قصد نظم ولا سجع.
(روى الِإمام أبو محمد البغوي بسنده من طريق أبي إسحاق