بسم الله الرحمن الرحيم مظلومترين پيامبر ما اوذي نبي بمثل ما اوذيت (١) بشريت در تاريكى و ظلمت دهشت انگيزى روزگار مى گذراند، و در انتظار طلوع خورشيدى فروزان بود، خورشيدى كه همهء ستارگان فروزان انبياء، پيش قراولان سپيده دم طلوع او بودند، و يكى پس از ديگرى قدوم او را مژده مى دادند:
او مى آيد و انسان را از ظلمات مىرهاند، جا داشت، به پاس قدومش همهء عالم هستى را چراغانى و آزين بندان كنند، و همهء انسانها زمين را با مژگان براى قدومش بروبند، اما گويا، اين آدمى زاد كه رهبرى شيطان را برگزيده بود، با تمام وجود و توان كمر همت بسته تا با اين خورشيد تابناك ظلمت شكن بستيزد.

١ - بحار الأنوار: ج ٣٩، ص ٥٦، رواية ١٥، ب ٧٣. اين مضمون با تعابير مختلفى در منابع حديثى أهل سنت آمده است، مثلا احمد بن حنبل در مسندش (ج ٤ ص ٢٤٢ حديث ١٢٢١٣) آورده است " عن أنس بن مالك قال: قال رسول الله (صلى الله عليه و سلم): لقد أذيت في الله عز وجل، ما يؤذي أحد.. "

(٨)