المجدي في أنساب الطالبين - على بن محمد العلوي - الصفحة ٧٧ - ولد الحسن المثلث

در مناقب يا مثالب، مصون و محفوظ مىماند.
دسته ديگرى نيز بودند كه به علم نسب و معرفت انساب نيازمند بودند و اين علم به اصطلاح " ابزار كار " آنان محسوب مىشد و آن سلسله جليله فقهاء و محدثين اعم از تابعين و يا تابعين تابعين مىباشد اين بزرگان كه پرچمدار واقعى فرهنگ اسلامى و نگهبان حقيقى آئين محمدى صلى الله عليه وآله و حافظ حديث و سنت پيغمبر اكرم صلى الله عليه وآله بوده و مىباشند.
علاوه بر احاطه به فن اختصاصى خود كه همان " حديث وفقه " باشد، به علم نسب نيز اهتمام مىورزيدند زيرا براى حصول يقين به صحت و اصالت و مسلم الصدور بودن حديثى كه به نظرشان " غريب " و يا در اسناد ضعيف و عليل مىآمد كشف و حال راوى اوليه يا روات ديگرى در اسناد آن احاديث كه از شهرت و معروفيت كاملى برخوردار نبودند به معرفت نسب راوى و تحقيق در احوال او و زمان تشرف او يا قبيله اش با سلام و مدت درك نعمت صحبت او از پيغمبر اكرم صلى الله عليه وآله يا از صحابه بزرگوار آن حضرت، نيز توجهى دقيق مبذول مىفرمودند.
از سخنى كه از جناب محمد بن مسلم بن شهاب زهرى نقل شده كه او گفته است: " ما خططت سوداء في بيضاء الانسب قومي " (ص ١١ طبقات خليفة بن خياط عصفرى) چنين فهميده مىشود كه آن فقيه بزرگوار كه علاوه بر آنكه نزد عامه از شهرت و مقبوليت بسيار معتبر و موثقى برخوردار است.
و درباره او گفته شده است كه " انه حفظ علم فقهاء السبعة ولقي عشرة من الصحابة " (ص ١٤٧ هدية الاحباب) خاصه هم به مناسبت آنكه او سعادت مصاحبت و مجالست با حضرت سجاد صلوات الله عليه را دارا بود و از آن حضرت نيز روايت