التعقيبات و الدعوات

التعقيبات و الدعوات - ابن فهد الحلي - الصفحة ٨٨

فى الفتوى ٣٢ـ المسائل الشامية الأولى ٣٣ـ المسائل الشامية الثانية ٣٤ـ المسائل البحرانية ٣٥ـ مصباح المبتدى و هداية المقتدى ٣٦ـ المقتصر من شرح المختصر ٣٧ـ المقدمات ٣٨ـ الموجز الحاوى لتحرير الفتاوى ٣٩ـ المهذّب البارع ٤٠ـ النجوم ٤١ـ نبذة الداعى فيما لابد من آداب الداعى ٤٢ـ الهداية فى فقه الصلاة.

فضايل و كمالات

ابن فهد از نظر روحى در افقى بلند سير مى كرد و آراسته به فضايل روحانى بود. وى در سال هاى آخر عمر به كربلا هجرت كرد و در آن ديار وى را به عنوان مرجعى پر نفوذ و والامقام پذيرفتند. اين نكته از مجموعه اسفتائاتى كه از نقاط مختلف به خدمت ايشان فرستاده شده، مشهود است. ادب و معرفت و درك مقام ولايت اهل بيت عصمت وطهارت در زندگى او بسيار حائز اهميّت است. يكى از عالمان وارسته زمان ابن فهد درباره وى چنين رؤيايى ديد كه: مجلس با شكوهى برپا شده و همه عالمان شيعه در آن جمع بودند امّا ابن فهد حضور نداشت. در عالم خواب پرسيدم: پس ابن فهد كجاست؟ گفتند: او در مجلس انبيا مقام گزيده است. آن عالم بزرگ مدتى بعد پس از ديدار با ابن فهد خوابش را براى وى تعريف مى كند و آنگاه مى پرسد شما چه كرده ايد كه خلوت نشين محفل انس گشته ايد؟ ابن فهد مى گويد: آنچه من را بدان مقام رهنمون شد اين بود كه فقير بودم و پولى نداشتم تا به آن صدقه داده و نيازمندان را دستگيرى كنم. از اين رو آبرويم را صدقه دادم و از موقعيّت خويش به نيازمندان كمك كردم. [١]


[١] مقدمه ترجمه عدّة الداعى، حسين فشاهى؛ تفسير محمد حسين اصفهانى، چاپ سنگى، ص١٩٩ـ٢٠٠