مناقب الفضلاء - خاتون آبادى، مير محمّد حسين - الصفحة ٤٤٥
٣ ـ مير محمّد حسين خاتون آبادى ، صاحب مناقب الفضلاء
مير محمّد حسين خاتون آبادى ، آنگونه كه در طبقات أعلام الشيعة (الكواكب المنتثرة) [١] آمده [٢] ، فرزند محمّد صالح ثانى فرزند عبدالواسع فرزند صالح اوّل فرزند اسماعيل اوّل فرزند عماد الدين فرزند حسن فرزند جلال الدين است كه نسبش به امام سجّاد - صلواتُ اللّه و سلامُه عليه ـ منتهى مى شود . وى سبطِ علاّمه مجلسى و شاگرد اوست و در اصفهان منصبِ امامت جمعه و شيخ الاسلامى و وزيرىِ مريم بيگم ، عمّه شاه سلطان حسين (١١٣٥ ـ ١١٠٥) ، را داشته ؛ هر چند در حمله افغان به اصفهان ، در سال ١١٣٥ ، او را گرفتند و آزار دادند و اموالش ستدند ، و پس از آن تزهّد اختيار كرد و به عبادت نشست ، همچنان مرجع دينى بود. هنگامى كه نادر شاه (١١٦٩ ـ ١١٤٨) بر سر كار آمد و افاغنه را براند ، عثمانيان جز به انضمام ايران به خلافتِ سنّىِ عثمانى رضايت نمى دادند . نادر از مير محمّد حسين خاتون آبادى خواست تا به كفرِ عثمانيها و اباحه خونشان فتوى دهد و لى خاتون آبادى چُنين نكرد.
[١] نامِ اصلىِ اين بخشِ اثر ، الكواكب المنتثرة است ، نه آنگونه كه در طبعِ آقاى منزوى آمده ، به صورتِ الكواكب المنتشرة . اين نكته را نخستين بار حضرت علاّمه استاد حاج سيّد محمّدعلى روضاتى به راقم يادآور شدند و بعدها هم بارها در نوشتارهاىِ استاد حاج سيّد احمد حسينى اشكورى بدين صورتِ اصيل و صحيحِ اسم ، باز خوردم .[٢] الكواكب المنتثرة ، ص ١٩٨ ـ ٢٠٠ .