شرح احوال علامه مجلسی - بلاغی، سيد عبدالحجت - الصفحة ٢٤

٩ ـ مير محمّد مؤمن بن دوست محمّد استرآبادى، شهيد در مكّه معظّمه به سال ١٠٨٨ . ١٠ ـ سيد محمّد، مشهور به سيد ميرزا جزايرى، فرزند شرف الدين على بن نعمت اللّه موسوى جزايرى. ١١ ـ شيخ عبداللّه بن جابر عاملى، از خويشان مادر علاّمه مجلسى. ١٢ ـ شيخ محمّد بن حسن حُرّ عاملى. اجازه بين ايشان و علاّمه مزبور، مُدَبَّج است؛ يعنى هم اجازه داده و هم اجازه گرفته. ١٣ ـ ملاّ محمّد طاهر بن محمّد حسين شيرازى نجفى قمّى، متوفّا به سال ١٠٩٨ . ١٤ ـ قاضى امير حسين. علاّمه مزبور در صحّت كتاب «فقه الرضا» به قاضى اعتماد كرده. ١٥ ـ ملاّ محسن كاشانى، يعنى فيض صاحب كتاب «الوافى». ١٦ ـ سيد على (خان) بن نظام الدين احمد حسنى حسينى شيرازى هندى، متوفّاى به سال ١١٢٠ كه با علاّمه مجلسى اجازه مدبّج دارند. ١٧ ـ محمّد محسن بن محمّد مؤمن استرآبادى. ١٨ ـ امير فيض اللّه بن سيد غياث الدين محمّد طباطبايى قهپايه اى.

٢ ـ شاگردان تحصيلى و يا مجاز از علاّمه مجلسى

[ميرزا عبداللّه افندى در «رياض العلما» در تعداد شاگردان علاّمه مجلسى گويد:] «شاگردان وى به هزار كس مى رسيدند». [و سيد نعمت اللّه جزايرى در «أنوار النعمانية» در اين رابطه مى نوسيد :] «متجاوز از هزار تن بودند». من بعضى از آنها را كه خدمت علاّمه تحصيل كرده اند و يا اجازه از ايشان