اجازه سيد حسن صدر به محمد امين امامی خويی - صدرايی خويی، علی - الصفحة ٤٦٠
٢٩ . رساله در قاعده فلسفى «الواحد لايصدر عنه إلاّ الواحد». ٣٠ . رساله در بيان فرق بين حق و حكم. ٣١ . رساله در شرح حال بزرگان خوى (از قرن اوّل تا عصر حاضر). ٣٢ . غرايب العهد يا مشاهدات شنيدنى. ٣٣ . رساله در بيان انساب سادات كه در سراسر زمين مزارشان معروف است. ٣٤ . منظومه اى در فقه كه ناتمام مانده است. ٣٥ . قصيده اى فارسى كه به مناسبت ميلاد امام زمان(عج) سروده شده و نزديك به شصت بيت دارد. ٣٦ . شرح «تجريد الاعتقاد» خواجه نصيرالدين طوسى (به فارسى). ٣٧ . تراجم الأعيان. {-٤-}
مشايخ اجازه امامى خويى
صدر الاسلام، از چند تن از اساتيد خويش، اجازه روايت دريافت نموده كه عبارت اند از: ١ . شيخ الشريعه اصفهانى. ٢ . سيد محمد على حسينى رازى تهرانى، مشهور به شاه عبدالعظيمى. در سال ١٣٣٣ ق، از وى اجازه روايت دريافت كرده است. ٣ . ملاّ محمد على بن محمد حسن خونسارى نجفى در سال ١٣٣١ ق، از وى اجازه روايت، دريافت نموده است.
[١] اين اثر با تحقيق و تصحيح نگارنده، در دست انتشار است.[٢] بخشى از آن در مجله تعلم و تربيت در تهران منتشر شده است.[٣] اين رساله به تصحيح استاد سيد احمد حسينى اشكورى در سالنامه ميراث اسلامى ايران دفتر سوم، سال ١٣٧٥ ه ش، ص ٢٥٧ . ٣١٠ به چاپ رسيده است.[٤] نسخه اى از آن، در كتابخانه آية اللّه مرعشى موجود است و در تأليف كتاب المسلسلات فى الاجازات، مورد استفاده قرار گرفته است.