آينه يادها - ربانی، هادی؛ موسوی، سید محسن - الصفحة ٨٧

٧ مهر

روز آتش نشانى و ايمنى

٢٨١.پيامبر صلى الله عليه و آله : مَن رَدَّ عَن قَومٍ مِنَ المُسلِمينَ عادِيَةَ ماءٍ أونارٍ وَجَبَت لَهُ الجَنَّةُ ؛ [١]

.كسى كه دسته اى از مسلمانان را از خطر سيل يا آتش سوزى نجات دهد ، بهشت بر او واجب مى شود .

٢٨٢.پيامبر صلى الله عليه و آله : أمِطِ الأذى عَنِ طَريقِ المُسلِمينَ فَهُوَ لَكَ صَدَقَةٌ ؛ [٢]

.آنچه را كه موجب آزار مى شود از سر راه مسلمانان دور كن ، كه اين كار براى تو صدقه است .

٢٨٣.پيامبر صلى الله عليه و آله : دَخَلَ عَبدٌ الجَنَّةَ بِغُصنِ شَوكٍ كانَ عَلى طَريقِ المُسلِمينَ فَأماطَهُ عَنهُ ؛ [٣]

.بنده اى به سبب برداشتن شاخه خارى از سرراه مسلمانان به بهشت رفت .

٢٨٤.امام باقر عليه السلام در تفسير آيه : و مَن أحياها فَكَأنَّما أحيَا النّاسَ جَميعا [٤] ؛

.يعنى: هر كه كسى را زنده كند گويى همه مردم را زنده كرده است . فرمودند : مِن حَرَقٍ أو غَرَقٍ ؛ [٥]

.يعنى آنان را از آتش و غرق شدن نجات بخشد .