٧٨٧.امام على عليه السلام : أرسَلَهُ عَلى حِينِ فَترَةٍ مِنَ الرُّسُلِ و طُولِ هَجعَةٍ مِنَ الاُمَمِ و اعتِزامٍ مِنَ الفِتَنِ وَانتِشارٍ مِنَ الاُمُورِ و تَلَظٍّ مِنَ الحُرُوبِ و الدُّنيا كاسِفَةُ النُّورِ ، ظاهِرَةُ الغُرورِ عَلى حِينِ اصفِرارٍ مِن وَرَقِها و إياسٍ مِن ثَمَرِها ؛ [٤]

.خداوند او را در زمانى فرستاد كه روزگارى بود پيامبرى برانگيخته نشده بود ، و مردم در خوابى طولانى به سر مى بردند ، و فتنه ها بالا گرفته و كارها پريشان شده بود ، و آتش جنگ ها شعله مى كشيد ، و دنيا بى فروغ و پر از مكر و فريب گشته ، برگ هاى درخت زندگى به زردى گراييده و از به بار

[١] . احزاب ، آيه ٤٥ ـ ٤٦ .[٢] . بحار الأنوار ، ج ١٦ ، ص ٢١٠ .[٣] . همان ، ص ٢٨٧ .[٤] نهج البلاغه ، خطبه ٨٩ .