آينه يادها - ربانی، هادی؛ موسوی، سید محسن - الصفحة ١٤٢

٧ صفر

ولادت امام كاظم عليه السلا [١]

٥٢٥.امام رضا عليه السلام : كانَ [الامام الكاظم عليه السلام ]عَقلُهُ لاتُوازي بِهِ العُقُولُ و رُبَّما شاوَرَ الأسوَدَ مِن سُودانِهِ ؛ [٢]

.هيچ انديشه اى با انديشه او برابرى نمى كرد و [با اين حال] چه بسا با يكى از خادمان سياه خود مشورت مى كرد .

٥٢٦.روايت شده است : و كانَ اَوصَلَ النّاسِ لأِهلِهِ و رَحِمِهِ و كانَ يَتَفَقَّدُ فُقَراءَ المَدينَةِ فِي اللَّيلِ ؛ [٣]

.[امام موسى بن جعفر عليه السلام] بيشترين پيوند را با خانواده و خويشان خود داشت و شب ها از فقيران مدينه دستگيرى مى كرد .

٥٢٧.ابن أثير : كانَ يُلقَّبُ بِالكاظِمِ لِأنَّهُ كانَ يُحسِنُ إلى مَن يُسى ءُ إلَيهِ ، كانَ هذا عادَتَهُ ؛ [٤]

.[امام كاظم عليه السلام] از آن روى «كاظم» ناميده شد كه همواره با كسى كه به او بدى مى كرد ، به نيكى رفتار مى كرد ؛ اين خوى او بود .

سخنان برگزيده

٥٢٨.امام كاظم عليه السلام : المَغبونُ مَن غُبِنَ عُمرُهُ ساعَةً ؛ [٥]

.زيان كار كسى است كه ساعتى از عمرش را زيان كرده باشد .