المجالسُ المختارة مِن عيونِ الأخبار في مناقب الأخيار - محمد بن محمد شريف البغدادي - الصفحة ١٠
يافته هاى پيشين
درباره تنها نسخه خطّى به جا مانده از عيون الأخبار في مناقب الأخيار ، پيش از اين ، ذيل همين عنوان ، در ميراث حديث شيعه ، [١] به تفصيل ، سخن گفته ايم و از آن همه ، تنها تكرار اين چند جمله را ضرورى مى دانيم كه : ١ . نسخه اين كتاب ، در كتاب خانه واتيكان و عكس هايى از آن ، در كتاب خانه دانشگاه قاهره ، كتاب خانه آية اللّه مرعشى قم و مركز احياى ميراث اسلامى در قم ، نگهدارى مى شود و در فهرست نامه هاى اين مراكز نيز برخى اطلاعات كتاب شناختى و نسخه شناختى آن ، به قلم : لِوى دلّا ويدا ، فؤاد سيّد ، محمّد على حائرى و سيد صادق اشكورى ، درج شده است . ٢ . پيش از اين حقير ، ظاهرا همه كسانى كه درباره عيون الأخبارْ سخن گفته اند، آن را بر اساس صفحه پيشانى نسخه ، به «محمّد بن على الحسينى البغدادى» نسبت داده اند كه شخصيّتى ناشناخته است . تلاش ما در آنچه پيش از اين درباره اين اثر و مؤلّف نوشتيم ، اثبات يكى بودن «محمّد بن على الحسينى البغدادى» و «محمّد بن محمّد بن زيد بن على الشريف البغدادى» بود و از قضا ، اين دومى ، محدّثى بسيار پرآوازه در تاريخ است كه رجاليان و تراجم نگاران ، عيون الأخبار را در ميان آثارش نشمرده اند ، گر چه بدون ذكر نام ، فراوان به تصنيفات حديثى او اشاره كرده اند . [٢]
[١] ميراث حديث شيعه ، دفتر هفتم ، ص ٢١٣ ـ ٢٦١ .[٢] اگر در عبارت عبد الغافر فارسى كه در شرح احوال فرزند شريف بغدادى (سيّد ابو الرضا اطهر بن محمّد) مى گويد : «سيّد السادات... مُطرّد العادات ، و أبوه كان من أفاضل السادة و أكثرهم ثروةً ، وله السماع العالي والتصانيف الحسان في الحديث والشعر وهذا النحل السّريّ» (المنتخب من السياق ، ص ١٦٦ ، ش ٤٠٥) تعبير «النَّحل السَّريّ» را به معناى «الطائفة الشريفة» بگيريم ، ممكن است اشاره به همين كتاب (عيون الأخبار) باشد .