جهاد در آيينه روايات(جلد2) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٦٤
دفاع:
وجوب ٢ مرزبانى:
جواز ١ جهاد:
شرايط ١ ٢٣١- ٣٤- وَ بِإِسْنَادِهِ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْمُغِيرَةِ عَنْ طَلْحَةَ بْنِ زَيْدٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ (ع) قَالَ سَأَلْتُهُ عَنْ رَجُلٍ دَخَلَ أَرْضَ الْحَرْبِ بِأَمَانٍ فَغَزَا الْقَوْمَ الَّذِينَ دَخَلَ عَلَيْهِمْ قَوْمٌ آخَرونَ قَالَ عَلَى الْمُسْلِمِ أَنْ يَمْنَعَ نَفْسَهُ وَ يُقَاتِلَ عَنْ حُكْمِ اللَّهِ وَ حُكْمِ رَسُولِهِ وَ أَمَّا أَنْ يُقَاتِلَ الْكُفَّارَ عَلَى حُكْمِ الْجَوْرِ وَ سُنَّتِهِمْ فَلَا يَحِلُّ لَهُ ذَلِكَ.
(وسائل الشيعه ١٥/ ٣١، ح ١٩٩٤٤؛ تهذيب الأحكام ٦/ ١٣٥)
«طلحه بن زيد» مىگويد از امام صادق (ع) درباره مردى كه با امان نامهداخل سرزمين «دار الحرب» شده سؤال كردم: وى در دارالحرب بوده كه به آن سرزمين حمله مىشود (البته نه مسلمانان) حال وى چه كند؟ امام (ع) فرمود: بر اين مسلمان است كه از جان خود محافظت و دفاع كند و اين كه به حكم خدا و رسول خدا (ص) بجنگد. اما اگر به دستور و روش حكومت جور، با كفار بجنگد، جايز نيست.
١. عدم جواز جهاد به حكم حاكم جور: اگر مسلمانى با اماننامه در سرزمين كفّار زندگى كند و حاكمآن سرزمين با گروه ديگرى از كفار وارد جنگ شود، اين مسلمان حق ندارد در اين جنگ وارد شود. زيرا جهاد بايد تنها در راه خدا باشد.
وَ أَمَّا أَنْ يُقَاتِلَ الْكُفَّارَ عَلَى حُكْمِ الْجَوْرِ وَ سُنَّتِهِمْ فَلَا يَحِلُّ لَهُ ذَلِكَ ٢. وجوب دفاع مسلمان از خود در دار الحرب: اگر مسلمانى كه در دار الحرب زندگى مىكند، مورد حمله كفار قرار گرفت،