جهاد در آيينه روايات(جلد2) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٤٨
تسلط مىيابند.
وَلَوْ تَرَكُوا الْجِهَادَ لَأَتَاهُمُ الْعَذَابُ وَ هَذَا هُوَ مِنْ عَذَابِ الْأُمَّةِ ٤. محل قرارگاه فرماندهى كل قوا: حضور امام و فرمانده كل قوا در جبهه نبرد و بودن در كنار نيروها، يك امر استحبابى است نه وجوبى. او به دلخواه مىتواند در جبهه حاضر شود. ولى اگر در پشت جبهه ماند و فرماندهى جنگ را بر عهده گرفت، بر مسلمانان اطاعت وى لازم و بايد به جنگ بروند و فرمانهاى وى را بهكار گيرند، زيرا ممكن است فرماندهى كل قوا كه به منزله عمود خيمه اسلام است با حضور در جبهه، در درگيرى با دشمن كشته شود و در اين صورت دين الهى ضربه ببيند.
وَ هُوَ سُنَّةٌ عَلَى الْإِمَامِ وَحْدَهُ أَنْ يَأْتِيَ الْعَدُوَّ مَعَ الْأُمَّةِ فَيُجَاهِدَهُمْ ٥. اقسام جهاد در راه خدا: يكى از اقسام جهاد واجب؛ جهادى است كه سنّت رسول خدا مىباشد و جز با امر واجب انجام نمىشود؛ مانند جهاد با دشمن و اين قسم جهاد يعنى جنگيدن با دشمن بر امت واجب است و ترك آن موجب عذاب الهى مىشود، ولى بر امام مستحب است نه واجب.
فَإِنَّ مُجَاهَدَةَ الْعَدُوِّ فَرْضٌ عَلَى جَمِيعِ الْامَّةِ ...
ترك جهاد:
كيفر ٣ جهاد:
وجوب با كفار محارب ١؛ وجوب همگانى ٢؛ اقسام ٥ فرمانده كل قوا:
قرارگاه ٤؛ حضور در جبهه ٤ ٢٢٦- ٢٩- وَ بِإِسْنَادِهِ عَنِ الْمِنْقَرِىِّ عَنْ حَفْصِ بْنِ غِيَاثٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ (ع) قَالَ سَأَلَ رَجُلٌ أَبِي (ص) عَنْ حُرُوبِ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ (ع) وَكَانَ السَّائِلُ مِنْ مُحِبِّينَا. فَقَالَ لَهُ أَبُو جَعْفَرٍ (ع): بَعَثَ اللَّهُ مُحَمَّداً (ص) بِخَمْسَةِ أَسْيَافٍ ثَلَاثَةٌ مِنْهَا شَاهِرَةٌ فَلَا تُغْمَدُ حَتَّى تَضَعَ الْحَرْبُ أَوْزَارَهَا وَلَنْ تَضَعَ الْحَرْبُ أَوْزَارَهَا حَتَّى تَطْلُعَ الشَّمْسُ مِنْ مَغْرِبِهَا فَإِذَا طَلَعَتِ الشَّمْسُ مِنْ مَغْرِبِهَا آمَنَ النَّاسُ