جهاد در آيينه روايات(جلد2) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٤٤
٢٢٣- ٢٦- وَ عَنْ عَلِىِّ بْنِ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِيهِ عَنِ النَّوْفَلِيِّ عَنِ السَّكُونِيِّ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ (ع) قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (ص) مَنِ اغْتَابَ مُؤْمِناً غَازِياً أَوْ آذَاهُ أَوْ خَلَفَهُ فِي أَهْلِهِ بِسُوءٍ نُصِبَ لَهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَيَسْتَغْرِقُ حَسَنَاتِهِ ثُمَّ يُرْكَسُ فِي النَّارِ إِذَا كَانَ الْغَازِي فِي طَاعَةِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ. (وسائل الشيعه ١٥/ ٢٢، ح ١٩٩٣٣)
«سكونى» از امام صادق روايت كرده كه پيامبر خدا (ص) فرمود:
كسى كه پشت سر رزمنده مؤمنى كه براى اطاعت امر خدا به جبهه رفته و در اطاعت خدا باقى مانده باشد، غيبت كند يا او را بيازارد؛ يا در زمانى كه وى در جبهه است برخورد بدى با خانوادهاش داشته باشد، تمام حسنات او در روز قيامت از بين مىرود و سپس در جهنم واژگون مىشود.
١. كيفر غيبت رزمندگان: كسى كه پشت سر رزمنده با ايمانى كه براى رضاى الهى در جبهه حضور يافته و براى اطاعت خدا با دشمن مىجنگد، عيبجويى و غيبت كند، تمام اعمال خود را در روز قيامت از دست مىدهد و جايگاه او دوزخ است.
مَنِ اغْتَابَ مُؤْمِناً غَازِياً ... فَيَسْتَغْرِقُ حَسَنَاتِهِ ثُمَّ يُرْكَسُ فِي النَّارِ إِذَا كَانَ الْغَازِي فِي طَاعَةِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَ ٢. كيفر آزاررسانى به رزمنده: كيفر آزار و اذيت رزمندگان مؤمن و مخلص، حبط عمل و دوزخ است.
أَوْ آذَاهُ ... ثُمَّ يُرْكَسُ فِي النَّارِ ٣. كيفر بدرفتارى با خانواده رزمنده: اگر كسى در پشت جبهه با خانواده رزمنده بدرفتارى كند و آنان را تحقير نمايد، مانند آن كه اخبار ناگوار و شايعه پخش كند و ايجاد اضطراب نمايد؛ اعمال خوب او از بين مىرود و داخل جهنمخواهد شد.
أَوْ خَلَفَهُ فِي أَهْلِهِ بِسُوءٍ ... ثُمَّ يُرْكَسُ فِي النَّارِ مجاهدان:
كيفر غيبت ١؛ كيفر اذيت ٢؛ كيفر بدرفتارى با خانواده ٣