جهاد در آيينه روايات(جلد2) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٢٢
هدف آن نيست كه انسانها از اطاعت عدهاى خارج شوند و بهاطاعت عدهاى ديگر درآيند، هدف اطاعت و بندگى خداوند است.
وَ أَوَّلُ ذَلِكَ الدُّعَاءُ إِلَى طَاعَةِ اللَّهِ مِنْ طَاعَةِ الْعِبَادِ وَ إِلَى عِبَادَةِ اللَّهِ مِنْ عِبَادَةِ الْعِبَادِ وَ إِلَى وَلَايَةِ اللَّهِ مِنْ وَلَايَةِ الْعِبَادِ ... وَ لَيْسَ الدُّعَاءُ مِنْ طَاعَةِ عَبْدٍ إِلَى طَاعَةِ عَبْدٍ مِثْلِهِ ٥. جواز قتل و اسارت كافر ذمّى در صورت امتناع از پرداخت جزيه: كافر ذمى كه دعوت به اطاعت و ولايت خداوند را پذيرفت و به جرگه مؤمنان در آمد، خون و مال و اهلش محترم خواهند بود، و نيز كافرى كه در برابر اسلام تسليم شد و به پرداخت جزيه تن داد، خون و مال و اهلش محترم خواهد بود. اما خون و مال و عِرض كافرى كه نه به جرگه مسلمانان در مىآيد و نه پرداخت جزيه را مىپذيرد، هدر خواهد بود. و بايد او را به قتل رساند و اهلش را به اسارت درآورد.
فَمَنْ دُعِيَ إِلَى الْجِزْيَةِ فَأَبَى قُتِلَ وَ سُبِيَ أَهْلُهُ ٦. شيوه برخورد با پرداختكنندگان جزيه: امام مىفرمايد: كافرى كه پذيرفت تا به نظام اسلامى جزيه پرداخت كند و در پناه دولت اسلامى زندگى كند، حقوقى دارد كه بايد محترم شمرده شود از قبيل: نبايد به او تعدى كرد؛ نبايد پيمانش نقض شود؛ و به اندازه توانش مكلف به پرداخت جزيه خواهد بود.
وَ مَنْ أَقَرَّ بِالْجِزْيَةِ لَمْ يُتَعَدَّ عَلَيْهِ وَ لَمْ تُخْفَرْ ذِمَّتُهُ وَ كُلِّفَ دُونَ طَاقَتِهِ ٧. فىء، جزء اموال بيت المال مسلمين: حضرت مىفرمايد: فىء (غنايمى كه بدون جنگ به دست مىآيد) جزء اموال عموم مسلمانان است و به گروهى خاص تعلق ندارد. اين اموال بايد در جهت مصالح عموم مسلمانان هزينهشود و نبايد به عدهاى مخصوص تعلق گيرد.
وَ كَانَ الْفَيْءُ لِلْمُسْلِمِينَ عَامَّةً غَيْرَ خَاصَّةٍ ٨. لزوم رعايت سنّت و سيره رسول اكرم در جنگها: حضرت امام باقر (ع) مىفرمايد: اگر پاى قتال دشمن و اسارت آنها به ميان آمد، لازم است به سيره و سنت پيامبر اكرم (ص) عمل شود. از رفتار غير اسلامى پرهيز گردد.
وَ إِنْ كَانَ قِتَالٌ وَ سَبْيٌ سِيرَ فِي ذَلِكَ بِسِيرَتِهِ وَ عُمِلَ فِيهِ فِي ذَلِكَ بِسُنَّتِهِ مِنَ الدِّينِ