اگر ما مى‌گوييم كه انقلاب بايد صادر شود، يعنى اسلام بايد در همه جا رشد پيدا كند و ما بنا نداريم در جايى دخالت نظامى كنيم.
ج ١٧، ص ٣٩ ٢- تعدّى نكردن به ملت‌هاى ديگر كشور ايران با تمام قدرتى كه دارد و با تمام قدرتى كه خواهيد پيدا كرد ان‌شاءالله، هيچ‌گاه نظر به اين ندارد كه تجاوز به يك ملت ديگر و يك كشور ديگر هرچه ضعيف باشد بكند، بلكه پشتيبان آنهاست. قدرت دارد لكن قدرت خودش را صرف پشتيبانى از مسلمين مى‌كند.
ج ١٥، ص ٢٦٥ ٣- ارتباط با كشورها ما بايد همان‌گونه كه در زمان صدر اسلام پيامبر سفير به اين طرف و آن مى‌فرستاد كه روابط درست كند عمل كنيم و نمى‌توانيم بنشينيم و بگوييم كه با دولت‌ها چكار داريم اين برخلاف عقل و برخلاف شرع است و ما بايد با همه رابطه داشته باشيم، منتها چندتا استثناء مى‌شود كه الان هم با آنها رابطه نداريم «١».
ج ١٩، ص ٧٣ ٤- احترام متقابل‌ روابط خارجى ما بر اساس حفظ آزادى و استقلال و حفظ مصالح اسلام و مسلمين است و بر اين اساس، [با] هر كشورى كه مايل باشد، با احترام متقابل عمل مى‌كنيم.
ج ٣، ص ٢٣٦