٧- معيار گزينش (تقوا و جهاد)
به همه مسؤولان كشورمان تذكر مى‌دهم كه در تقدم ملاك‌ها، هيچ ارزش و ملاكى مهم‌تر از تقوا و جهاد در راه خدا نيست و همين تقدم ارزشى و الهى بايد معيار انتخاب و امتياز دادن به افراد و استفاده از امكانات و تصدى مسؤوليت‌ها و اداره كشور و بالاخره جايگزين همه سنت‌ها و امتيازات غلط مادى و نفسانى بشود.
ج ٢٠، ص ١٢٣ ... مصلحت زجركشيده‌ها و جبهه‌رفته‌ها و شهيد و اسير و مفقود و مجروح‌داده‌ها و در يك كلام مصلحت پابرهنه‌ها و گودنشين‌ها و مستضعفين، بر مصلحت قاعدين در منازل و مناسك و متمكّنين و مرفّهين گريزان از جبهه و جهاد و تقوا و نظام اسلامى مقدم باشد.
ج ٢٠، ص ١٢٤ در حكومت اسلامى بهاى بيشتر و فزون‌تر از آن كسى است كه تقوا داشته باشد، نه ثروت و مال و قدرت؛ و همه مديران و كارگزاران و رهبران و روحانيون نظام و حكومت عدل موظفند كه با فقرا و مستمندان و پابرهنه‌ها بيشتر حشر و نشر و جلسه و مراوده و معارفه و رفاقت داشته باشند.
ج ٢٠، ص ١٢٩ ٨- عمل به قانون اساسى‌ معيار در اعمال نهادها قانون اساسى است و تخلف از آن براى هيچ كس چه متصديان امور كشورى و لشكرى و چه اشخاص عادى جائز نيست.
ج ١٤، ص ١٢٨