اين كه مرجع تقليد بود، ولى با اين حال مى‌آمد و پاى منبر آقاى واعظزاده مى‌نشست و به مواعظ ايشان گوش مى‌داد. آقاى واعظزاده، در منبر مى‌گفت كه آقاى حكيم حواست را جمع كن. اى مرجع! فرداى قيامت بايد جواب بدهى. آقاى حكيم در اين هنگام به شدت مى‌گريستند. ما از اين كار ناراحت مى‌شديم كه چرا به ساحت يك مرجع بزرگ بى‌احترامى مى‌شود، ولى خود آقاى حكيم دستور داده بود كه رسما نام ايشان برده شود تا حواسش جمع باشد.

اى نورچشمانم،

بايد بدانيد كه هيچيك از بزرگان و اساتيد راضى نيستند كه ما جلو آنها بلند شويم لكن ما وظيفه داريم كه به آنها احترام كنيم. مرحوم حضرت آيت الله العظمى بروجردى مى‌فرمود: يكى از چيزهايى كه به توفيقات انسان مى‌افزايد، احترام زياد به استاد است.