مرض غيبت، مرضى است كه انسان را گرفتار مى‌كند و خيلى بايد مواظب بود كه به آن مبتلا نشويم. كمتر كسى مى‌تواند خود را از اين مرض حفظ كند و هر كس به چنين توفيقى دست يابد كه مبتلا به غيبت نشود، كار مهمى كرده زيرا نفس انسان تمايل دارد كه بدى‌هاى ديگران را بيان كند. بنابراين به اندك چيزى غيبت راآغاز مى‌كند.

اى شاگردان امام صادق (ع)

چشم انسان در ديدن عيب ديگران خيلى نورانى است و لكن چون به ذات خود محبت دارد و خود را دوست دارد، هيچ عيبى را در وجود خودش نمى‌بيند. در روايات آمده است كه خود را به تفكر پيرامون عيوب خود مشغول كنيد و