٠ ص
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
گلچينى از انوار اخلاقى - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٦٩ - فصل سوم نسيم ازل از جانب قرب
انسان را آلوده مىكند و به گناه مىكشاند؛ آن مجلسى ارزش دارد كه در آن ذكر خدا و موعظه باشد. مجالس پند و نصيحت و مجالس روضه زيباست. شركت در مجالس روضه در بيوت بزرگان و مراجع نعمت است كه انسان نبايد آن را از دست بدهد و بزرگان نيز كه اين مجالس را برگزار مىكنند، خود دوست دارند كه نصيحت شوند و موعظه گردند. همه محتاج موعظه هستيم.
اى شاگردان امام صادق (ع)
اگر گاهى يك منبرى اشتباهى كرد، اين قدر نكتهسنجى نكنيد، حالا يك اعراب را غلط خوانده، پس مسخره كردن او كار بسيار بدى است. اگر دلسوز هستيد، بعدا تذكر بدهيد.
اى شاگردان امام صادق (ع)
بعضى از امراض هستند كه علاجش به دست خداوند متعال است و از خدا بايد خواست كه آنرا