زندگى نامه حضرت آيت الله العظمى علوى گرگانى - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ١٦ - تدريس

(١٣٣٤ ش) بارها سيوطى و مغنى و مطوّل، شرح شمسيه و شرح نظّام را تدريس كرد و در همان زمانِ نوجوانى (١٦ سالگى) كتاب «كشف الغاشية عن وجه الحاشيه» را تأليف نمود.

از سال ١٣٨٢ ق به تدريس سطوح (معالم، قوانين، شرح لمعه و شرح تجريد) و سطح عالى (رسائل، مكاسب و كفايه و شرح منظومه) پرداخت و گاه روزانه، چهار درس را تدريس مى‌كرد و درسهايش، در زمره معروفترين و چشمگيرترين درسهاى حوزه علميه قم بود.

يكى از مورخين حوزه علميه قم- بيش از ٣٠ سال پيش (١٣٥٠ ش) درباره ايشان، نوشت:

معظم له از فضلاء و مدرّسين و اساتيد سطوح عالى حوزه علميه است، كه به زيور علم و تقوا و متانت و بزرگوارى آراسته است. [١]

جناب استاد، در سال ١٤٠٥ ق بود كه بنا به تقاضاى گروهى از فضلاء تدريس خارج فقه (بر اساس كتاب شرايع الاسلامِ ابوالقاسم نجم الدين جعفرِ محققِ حلّى) را آغاز كرد و تاكنون كتابهاى:

[١]. گنجينه دانشمندان (شريف رازى)، ج ٢، ص ٢٠٦؛ اختران تابناك (محلاتى)، ج ٢، ص ١٩٦.