زندگى نامه حضرت آيت الله العظمى علوى گرگانى - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ١٠ - خاندان

و گره‌گشايى از مشكلات مردم و حلّ و فصل امور عامه پرداخت. وى به واسطه دارا بودن ملكات فاضله اخلاقى و مقام علم و دانش و تقوا، و بيان شيوا در مواعظ و نصايح و تفسير قرآن، مورد توجه علما و مردم آن منطقه- از شيعه و سنّى- قرار گرفته و در فقه و تفسير و اخلاق، گوى سبقت را از همگنان ربوده بود. او در پنجم ربيع الثانى ١٤٠٧ ق بدرود حيات گفت و جهانى از علم و معرفت را با خود به خاك برد. [١]

فرزندان ايشان، به غير از آيت‌اللَّه العظمى علوى، حجج اسلام آقايان حاج سيد محمدحسن و حاج سيد محمد حسين علوى مى‌باشند و دامادهاى معظم له نيز حضرات آيات: حاج سيد حبيب‌اللَّه طاهرى گرگانى و حاج سيد حسن سبط احمدى مى‌باشد.

والده ماجده معظم له، صبيه مرحوم آقا شيخ على اصغر مؤيّد الشريعه شاگرد و محرّر مرحوم آيت‌اللَّه حاج سيد محمد حجت كوهكمرى، داماد مرحوم حجةالاسلام ملا محمود زاهد قمى [٢]

[١]. آثار الحجة ٢/ ٣٤٢؛ گنجينه دانشمندان ٦/ ٤١٣- ٤١٥؛ آينه دانشوران/ ٢٧٢؛ مجله مسجد، ش ٣٥، ص ٨٢- ٨٧.

[٢]. رجال قم/ ١٦٢؛ گنجينه دانشوران/ ٢٠٣؛ گنجينه آثار قم ١/ ٣٧١؛ اختران تابناك، ج ٢، ص ١٩٦.