ترجمه قرآن - ارفع، سيد كاظم - الصفحة ١٧٢ - سوره اعراف مكه

١٦٤ و زمانى كه گروهى از آنها گفتند: چرا آنهايى را كه خداوند هلاكشان مى‌كند و يا به عذاب دردناك مبتلا مى‌سازد، نصيحت مى‌كنيد؟ گفتند: بدين خاطر كه در پيشگاه پروردگارتان عذرخواهى كنيم؛ شايد تقوا را پيشه خويش سازند.
١٦٥ و چون چيزهايى را كه بدان پندشان داده بودند فراموش كردند، آنها را كه از كارهاى زشت اجتناب مى‌كردند نجات داديم و آنانى را كه ستم مى‌كردند به خاطر گناهانشان گرفتار عذابى سخت كرديم.
١٦٦ هنگامى كه از آنچه نهى شده بودند سرپيچى كردند، به آنها خطاب كرديم كه به شكل ميمونهاى طردشده درآييد.
١٦٧ و هنگامى كه پروردگارت فرمانش بر اين تعلق گرفت كه تا روز قيامت بر قوم يهود مردمى را گمارد كه همواره آنها را در ناراحتى و عذاب قرار دهند؛ زيرا پروردگار تو سريع مجازات مى‌كند و نيز او بخشنده و مهربان است.
١٦٨ و يهوديان را در زمين به گروه‌ها تقسيم كرديم. جمعى از آنها شايسته و جمعى بر خلاف آنها نالايق بودند و با خوبى‌ها و بديها امتحانشان كرديم؛ شايد به حقيقت بازگردند.
١٦٩ پس از آنها، جانشينانى جاى آنها را گرفتند كه وارث كتاب شدند و متاع پست دنيا را برگزيدند و گفتند: بخشيده خواهيم شد. و اگر از همان متاع پست دنيا دوباره نصيبشان مى‌شد، در اختيار مى‌گرفتند. آيا اينها به وسيله كتاب پيمان نبسته بودند كه نسبت به پروردگار جز حق را نگويند در حالى كه از كتاب درس گرفته و از مطالب آن با خبر بودند كه البته خانه آخرت براى اهل تقوا بهتر است. آيا به عقل نمى‌آييد؟!
١٧٠ آنانى كه به كتاب تمسك مى‌جويند و نماز را برپامى‌دارند، ما پاداش صالحان را ضايع نمى‌كنيم.