ترجمه قرآن - الهى قمشه‌اى، مهدى - الصفحة ٣٧٤ - ٢٦ - سورة الشعراء

قوم لوط نيز پيغمبران خدا را تكذيب كردند. (١٦٠)
هنگامى كه مهربان برادر آنها لوط به آنان گفت: آيا خدا ترس و پرهيزكار نمى‌شويد؟ (١٦١)
من براى شما پيغمبرى بسيار امين (و خير خواه) هستم. (١٦٢)
از خدا بترسيد و راه طاعت من پيش گيريد. (١٦٣)
و من از شما اجرى براى رسالت خود نمى‌خواهم و چشم پاداش جز به خداى عالم ندارم. (١٦٤)
آيا از ميان خلايق عمل زشت منكر را با مردان انجام مى‌دهيد؟ (١٦٥)
و زنان را كه خدا همسر شما آفريده رها مى‌كنيد؟ آرى شما بسيار مردم متعدى نابكارى هستيد. (١٦٦)
قوم در جواب گفتند: اى لوط، اگر از اين پس دست از اين نهى و منع بر ندارى از شهر رانده خواهى شد. (١٦٧)
لوط باز گفت: من خود دشمن اين كار زشت شما هستم. (١٦٨)
بار الها، من و اهل بيتم را از (عقاب) اين عمل زشت قوم نجات بخش. (١٦٩)
ما هم او را با همه اهل بيتش نجات داديم. (١٧٠)
جز پير زنى كه (زن لوط بود و) در اهل عذاب باقى ماند. (١٧١)
آن گاه (جز اهل بيت لوط) ديگران را به خاك هلاك نشانيديم. (١٧٢)
و آنها را به سنگباران عذاب كه باران بسيار سختى بر سر بيم داده شدگان (بد كار) است هلاك ساختيم. (١٧٣)
همانا در اين هلاك قوم لوط نيز آيت عبرتى (براى ديگران) بود، و اكثر آنها ايمان نياوردند. (١٧٤)
و همانا خداى تو بسيار مقتدر و مهربان است. (١٧٥)
اصحاب ايكه (يعنى امت شعيب عليه السلام) هم پيغمبران خدا را تكذيب كردند. (١٧٦)
هنگامى كه (رسولشان) شعيب به آنها گفت: آيا خداترس و پرهيزكار نمى‌شويد؟ (١٧٧)
من براى شما رسولى بسيار امين (و خير خواه) هستم. (١٧٨)
از خدا بترسيد و راه طاعت من پيش گيريد. (١٧٩)
و من از شما هرگز اجر رسالت نمى‌خواهم و جز به خداى عالم به كسى چشم پاداش ندارم. (١٨٠)
پيمانه را تمام بدهيد و از كم فروشان مباشيد. (١٨١)
و (اجناس را) با ترازوى درست بسنجيد. (١٨٢)
و آنچه به مردم مى‌فروشيد (تمام بدهيد و) از وزن و پيمان كم نگذاريد، و در زمين به ظلم و فساد كارى برنخيزيد. (١٨٣)