ترجمه قرآن - مركز فرهنگ و معارف قرآن - الصفحة ٤٦٧ - ٤٠ - سورة غافر

(٧٥) و فرشتگان را مى‌بينى كه اطراف عرش را احاطه كرده‌اند، درحالى‌كه پروردگارشان را همراه با ستايش او [از هر نقصى‌] تنزيه مى‌كنند، و ميانشان به حق داورى مى‌گردد و گفته مى‌شود: ستايش از آن خدا پروردگار جهانيان است.
سوره غافر
به نام خداوند گسترده رحمت و مهربان‌
(١) حا، ميم.
(٢) نازل كردن اين كتاب از جانب خداى عزّتمند داناست،
(٣) كه آمرزنده گناه و قبول‌كننده توبه و سخت عقوبت و صاحب عطاى فراوان است. هيچ معبودى جز او نيست. بازگشت [همگان‌] فقط به سوى اوست.
(٤) جز كسانى كه كفر ورزيده‌اند كسى در آيات خدا مجادله نمى‌كند؛ پس رفت و آمدشان در شهرها تو را [به تصوّر اين‌كه خوشبخت‌اند] فريب ندهد.
(٥) پيش از اينان قوم نوح و احزابى كه پس از آنان بودند [نيز پيامبران را] تكذيب كردند، و هر امّتى آهنگ پيامبر خود را كردند تا او را به عقوبت بگيرند، و به باطل مجادله كردند تا بدين وسيله حق را از بين ببرند، من هم آنان را به عقوبت گرفتم. پس كيفر من چگونه بود؟
(٦) و همان‌گونه [كه اين احزاب در دنيا عقوبت شدند،] وعده [عذاب‌] پروردگارت در حق اين كافران ثابت شد كه آنان [در آخرت نيز] اهل آتش خواهند بود.
(٧) آن فرشتگانى كه عرش را حمل مى‌كنند و كسانى كه اطراف آن هستند، پروردگارشان را همراه با ستايش او [از هر نقصى‌] تنزيه مى‌كنند و به او ايمان دارند و براى كسانى كه ايمان آورده‌اند آمرزش مى‌طلبند كه:
پروردگارا، رحمت و علم تو همه چيز را فراگرفته است، پس [گناهان‌] كسانى را كه توبه كرده و از راه تو پيروى نموده‌اند بيامرز، و آنان را از عذاب آتش شعله‌ور نگاه‌دار.