احكام نماز خوف و مطارده - گلپايگانى، سيد محمد رضا - الصفحة ٦
همه با هم نماز را تمام مينمايند.
نماز خوفى را كه بجماعت باين نحوه خوانده ميشود نماز ذات الّرقاع مينامند و اين نام براى اينست كه رسول اكرم صلى اللّه عليه و آله و سلّم در محلّى كه با مدينه تقريبا شش كيلومتر فاصله داشت و دامنه كوهى بود به رنگهاى سرخ و زرد و سياه كه گويا بر آن رقعه «وصله» هاى گوناگون زدهاند نماز خوف را بجماعت باين نحو خوانده است.
س ٤- در مواردى كه فرمودهايد امام احتياطا مشغول ذكر باشد يا مأمومين ذكر بگويند آيا شامل جاهائى كه مدّت سكوت كم باشد نيز هست يا خير؟
ج- در هر موردى كه سكوت طولانى نشود بطورى كه صورت نماز را بهم نزند ذكر گفتن لازم نيست.
س ٥- آيا نماز خوف را كه فرموديد همان نماز يوّميه و مانند نماز مسافر ميباشد فقط بايد كسى كه خائف است و در سفر شرعى است يعنى اقلا چهار فرسخ از وطن دور شده بخواند يا اينكه خوف مثل سفر باعث شكسته شدن نماز ميشود بطورى كه اگر ميدان جنگ وطن نمازگذار هم باشد باز بايد شكسته بخواند؟
ج- خوف خصوصّيت دارد و بنابراين در حال خوف چه در