احكام نماز خوف و مطارده - گلپايگانى، سيد محمد رضا - الصفحة ١٩

حائلى بوده كه مانع حمله دشمن ميشده و نمازگذار خبر نداشته كه در اين صورت هم أعاده لازم نيست بلى اگر در هر دو صورت كوتاهى كرده باشد مثلا در صورت اوّل اگر دقّت ميكرد متوّجه مى‌شد كه دشمن نيست و حيوان است و در صورت دوّم ميفهميد كه بين او و دشمن حائل وجود دارد و يا اينكه ترس او از سياهى در اين وقت و در اين مكان از جهت وهم و ترسو بودن باشد احتياطا نماز را اعاده نمايد اگر چه بعيد نيست گفته شود ميزان خوف مكلّف است از هر سببى حاصل شده باشد.

س ٣٤- هرگاه سبب خوف انسان سيل يا درنده يا مار يا سوختن يا دزد يا غير اينها باشد چگونه نماز بخواند.

ج- گفته شده كه جايز است نماز شدّت خوف بخواند يعنى هم در عدد و هم در كيفيّت قصر نمايد لكن بنظر حقير در صورتى كه مسافر نباشد نماز ظهر و عصر و عشاء را چهار ركعتى بخواند و در كيفيّت قصر نمايد يعنى با اشاره ركوع و سجود كند و در صورت عدم امكان بنحو اشاره بجاى ركعت تسبيحات بنحوى كه گذشت بخواند ولى احتياط در اينگونه موارد اينست كه اگر از اشاره متعذّر باشد هر مقدار ممكن است از قرائت و اذكار ركوع و سجود بخواند و به محض ممكن نبودن اشاره نسبت به ركوع و سجود منتقل به تسبيحات نشود.

س ٣٥- هرگاه سبب خوف يكى از امور مذكوره در سئوال سى و چهارم باشد و مكلّف قدرت بر انجام دو