احكام نماز خوف و مطارده - گلپايگانى، سيد محمد رضا - الصفحة ٤

اوّل: نماز خوفى است كه به آن نماز بطن الّنخل ميگويند.

دوّم: نماز خوفى است كه به آن نماز ذات الّرقاع ميگويند.

امّا نماز جماعت بطن الّنخل به اين نحو است كه مسلمانان حاضر در ميدان جنگ دو گروه ميشوند و امام جماعت تمام نماز را با يك گروه ميخواند و گروه ديگر مراقب دشمن هستند و پس از تمام شدن نماز گروه اوّل بمراقبت دشمن ميپردازند و گروه دوّم كه مراقب بودند بنماز ميايستند و امام جماعت همان نمازى را كه براى گروه اوّل خوانده بود مثلا نماز ظهر را دو مرتبه براى گروه دوّم ميخواند و با اين ترتيب امام جماعت هر نمازى را دو مرتبه بجا ميآورد. و علّت اينكه نماز جماعت به اين نحو را نماز بطن الّنخل مينامند اينست كه رسول اكرم صلى اللّه عليه و آله و سلّم در محلّى كه نام آن بطن الّنخل بود نماز خوف را بجماعت به اين كيفيّت خواند.

و امّا نماز جماعت ذات الّرقاع به اين نحو است كه اگر نماز دو ركعتى باشد مثل صبح، ظهر، عصر و عشاء، امام جماعت يك ركعت را با گروه اوّل ميخواند در جائى كه تيررس دشمن نباشد و ميايستد براى ركعت دوّم و احتياطا مشغول ذكر ميگردد تا وقتى كه گروه دوّم برسند و گروه اوّل از مأمومين پس از خواندن ركعت اوّل بجماعت و برخاستن با امام براى ركعت دوّم نيّت فرداى نموده و نماز خود را تمام ميكنند يعنى ركعت دوّم را بى‌جماعت خودشان بجا ميآورند و سلام نماز را ميدهند و بجاى گروه دوّم به مراقبت دشمن‌