احكام نماز خوف و مطارده - گلپايگانى، سيد محمد رضا - الصفحة ١٨

تسبيح ميگويد بنحوى كه با شرائطش گذشت و بايد در تمام حالات رعايت حالتى كه پيش آمده بنمايد.

س ٣٢- آيا تأخير نماز شدّت خوف در مورد ترس از دشمن يا درنده يا دزد و غير آن تا موقعيكه وقت تنگ بشود يا تا وقتى كه بترسد كه اگر از آن وقت تأخير بيندازد نمازش بكلّى فوت شود لازم است يا نه‌

ج- احوط تأخير است اگرچه در صورت يأس از برطرف شدن عذر اين احتياط لازم نيست.

س ٣٣- هرگاه كسى سياهى‌اى ببيند و گمان كند دشمن است و نماز را برحسب وظيفه حال خوف دو ركعتى بخواند يا بجهت شدّت خوف هم دو ركعتى و هم با اشاره مثلا بخواند كه هم قصر در عدد نمايد و هم قصر در كيفيّت و بعد معلوم شود كه اشتباه كرده است فرضا سياهى‌اى را كه دشمن ميپنداشته معلوم شود حيوان يا ماشين يا چيز ديگر بوده آيا لازم است نماز را اعاده نمايد يا نه.

ج- در فرض سئوال اعاده لازم نيست اگر چه وقت باقى باشد و همينطور است حكم در صورتى كه دشمن روى آورد و نمازگذار بخاطر شدّت خوف با اشاره نماز بخواند و بعد معلوم شود كه در آنجا