ظرفيت سازي نهادى در جهت تحقق اهداف سند چشم انداز - ايروانى، محمد جواد - الصفحة ٤ - ٢- نظريه فرايند فرهنگ سازى و نهادسازى

فرآيند شكل‌گيرى (نوآورى، رشد)، اشاعه، مشروعيت‌يابى، ثبات و در مرحله افول يعنى نهادسوزى‌. (هافمن ١٩٩٩) و (لاورنس و همكاران ٢٠٠١، ٦٣٠) اين فرآيند شبيه يك منحنى‌S يا تابع لجستيك است كه پس از رشد در مرحله تكامل روبه افول مى‌رود.

در بين نهادگرايان قديم و جديد راجع به فرايند نهادى شدن اختلاف‌نظر وجود دارد. نهادگرايان قديم بيشتر به نهادى شدن سازمان در طول زمان تأكيد دارند در واقع تأكيد اينان بر تعامل با محيط و به‌ويژه محيط ارزشى بوده است يعنى سطح تجزيه و تحليل آنها محيط است. در حالى كه نهادگرايان جديد نهادى ش- دن را در سطح حوزه سازمان- ى بررسى م- ى‌كنن- د و تأكيدشان بر تكامل بين‌سازم- انى‌[١] است. (پاول و دى ماجيو ١٩٩١)

از ديدگاه اعتقادى اسلامى اصالت يك تشكل سازمانى و يك ساختار نهادى مجسم در ابعاد فرهنگى و اجتماعى شكل يافته بيرونى، انعكاسى از اصالت درونى آن است. محركى در جامعه صاحب قوه‌اى براى ايجاد حركتى مى‌شود كه خود قوه تحرك را در درون خود بالفعل، پايدار و باثبات كرده باشد و در اين صورت منشأ حركت و تحرك مى‌شود. و در غير اين صورت بمانند كفى خواهد بود كه پس از يك حركت مقطعى ميرا مى‌شود و آثارى از آن باقى نخواهد ماند. اين اصالت در مرحله اول حاصل درون‌سازى و تقويت هسته‌هاى درونى موجود (اجتماعى) است. و سپس در بيرون هويت و اصالت خود را جاسازى و عام مى‌نمايد. روابط بين سازمانى دو يا چند موجود مقوم به ذات اصيل، در برون هم صاحب اصالت و پايدارى و


[١] Inter -organizational