توحيد سرشته شده: «فِطْرَتَ اللَّهِ الَّتِي فَطَرَ النَّاسَ عَلَيْها» (روم آيه ٣٠) و از نظر روان شناسى نيز علاقه بخداوند ذاتى واصيل انسان است و ربطى به تلقين ندارد.

٢- عقل و فكر دو سرمايه الهى براى تكامل مادى و معنوى و روحانى به انسان عطا شده است تا مورد استفاده (تعقل وتفكر) قرار گيرد.

بدبختى هاى رنگارنگ انسان و شكست و ناكامى او در اثر عدم تعقل و تفكر صحيح و دائم بوجود مى آيد يعنى براى طغيان و اشتعال غرايز مانعى باقى نمى ماند. «أَ فَرَأَيْتَ مَنِ اتَّخَذَ إِلهَهُ هَواهُ» ولى انسان به جاى اقرار به تقصير خود، مسئوليت آنرا به قدر و قضاى الهى و يا به قسمت و شانس حواله ميدهد.

قومى بجد و جهد گرفتند وصل دوست‌		قومى ديگر حواله به تقدير مى كنند